Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

 

2 Kor 10:17-18; 11:1-2

Bracia: Kto się chlubi, niech się chlubi w Panu.

Nie ten bowiem, kto zaleca samego siebie, wart jest uznania, ale ten, którego Bóg zaleca.

Obyście znieść mogli nieco szaleństwa z mej strony.

Zechciejcie znieść i mnie.

Ubiegam się bowiem o was z gorliwością, która z Boga jest, bo poślubiłem was jednemu mężowi, aby was okazać czystą dziewicą Chrystusowi.

Ewangelia

 

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.

Mt 25:1-13

Onego czasu: Powiedział Jezus uczniom swoim tę przypowieść:

«Podobne będzie Królestwo Niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy wyszły na spotkanie oblubieńca i oblubienicy.

Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. Ale pięć głupich, wziąwszy lampy, nie zabrały ze sobą oliwy, mądre natomiast wzięły oliwy w naczynia swoje wraz z lampami.

A gdy się oblubieniec opóźniał, zdrzemnęły się wszystkie i posnęły.

Wszakże o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi, wynijdźcie mu na spotkanie.

Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły lampy swoje.

Głupie zaś rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo gasną lampy nasze.

Odpowiedziały mądre, mówiąc: Aby snadź nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie.

A gdy one poszły kupować, przybył oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na gody. A zamknięto drzwi.

W końcu przyszły i pozostałe panny, mówiąc: Panie, panie, otwórz nam!

A on, odpowiadając, rzekł: Zaprawdę mówię wam, że was nie znam.

Czuwajcież tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny».

Żywot świętej Scholastyki, Dziewicy.

 

(Żyła około roku Pańskiego 540).

Wpołowie piątego wieku żyła we Włoszech uczciwa, szlachetna rodzina.

Długi czas małżeństwo było bezdzietne, aż wreszcie Pan Bóg pobłogosławił i urodziło się dwoje dzieci — bliźnięta,

— które w Kościele świętym położyły fundament pod gmachy zakonne; byli to święci Benedykt i Scholastyka.

Święty jest Patryarchą zakonników na Zachodzie, a siostra jego matką zakonów żeńskich reguły św. Benedykta, czyli Benedyktynek.

Benedykt św. jeszcze w młodym wieku udając się na pustynię, zrzekł się majątku na rzecz siostry, ale ta po śmierci rodziców również zapragnęła służyć tylko Bogu.

Wówczas miał już święty Benedykt klasztor na górze zwanej Monte Cassino.

Scholastyka udała się do brata po radę, a ten zbudował jej mieszkanie o 4 mile drogi od Monte Cassino i przepisał jej prawie taką samą regułę, jaką swoim zakonnikom nadał.

Scholastyka ściśle zastosowała się do przepisu. Niedługo kilka pobożnych panien przyłączyło się do niej, i tak powstał pierwszy klasztor żeński, który później stał się kolebką więcej, aniżeli 14,000 klasztorów.

Czem święty Benedykt był dla klasztorów męskich, tem Scholastyka dla klasztorów żeńskich, to jest: wzorem cnoty i pobożności.

Zakonnice prowadziła swym przykładem do coraz większej doskonałości, i wszystkie uważały też w niej swą matkę, jak ona w nich swe córki duchowne.

 Żywot świętej Scholastyki upłynął w takiem odosobnieniu od świata, że mało co o nim do potomności doszło.

O jednym wszakże szczególe wspomina święty Grzegorz.

Otóż święty Benedykt i święta Scholastyka widywali się raz do roku w pewnem miejscu u stóp góry Monte Cassino, przepędzając czas na pobożnych rozmowach.

Wieczorem dopiero posilali się skromną wieczerzą i wracali do swych klasztorów.

Jednego razu — a było to ostatnie widzenie się — prosiła św. Scholastyka brata, by z nią czuwał aż do rana.

Na to Benedykt odpowiedział, że reguła klasztorna nie pozwala nocować poza obrębem klasztoru, i że on jako przełożony klasztoru tem więcej tej reguły przestrzegać powinien.

Wtedy św. Scholastyka poczęła płakać, i oparłszy ręce na stole, modliła się po cichu.

Nagle zachmurzyło się dotąd pogodne Niebo, grzmot się rozległ straszliwy, deszcz lunął jak z cebra, i wnet drogi i dróżki zalane zostały wodą: niepodobna więc było wracać do klasztoru.

Św. Benedykt rzekł z łagodnym wyrzutem: „Siostro, siostro, coś mi uczyniła, — niech ci to Bóg przebaczy!“

Na to odpowiedziała Scholastyka z uśmiechem: „Tyś mnie nie chciał wysłuchać, a oto Bóg mnie zaraz wysłuchał.

Jeśli możesz, wracaj teraz do twego klasztoru!“

I tak św. Benedykt musiał całą noc przebyć przy siostrze, której już żywej nie miał oglądać.

W trzy dni później widział jej duszę wzlatującą do Nieba w postaci białej gołębicy.

Ciało jej kazał sprowadzić na Monte Cassino i umieścić w grobie dla siebie przygotowanym.

Śmierć świętej Scholastyki przypada na rok 542.

Relikwie znajdują się w Le Mons we Francyi.

 

Nauka moralna

 

 Między przepisami, jakie święty Benedykt nadał świętej Scholastyce, znajdują się także następujące:

Miłuj Boga z całego serca twego, z całej duszy twojej i ze wszystkich sił twoich, a bliźniego twego, jak siebie samego.

Nie czyń drugiemu tego, czegobyś nie chciała, aby tobie uczyniono.

Zaprzyj się sama siebie, a naśladuj Chrystusa. Poskramiaj namiętności ciała.

Bądź przyjaciółką postu. Wykonuj uczynki miłosierdzia.

Wystrzegaj się zwodniczego świata, a pamiętaj zawsze na Sąd Ostateczny.

— Te reguły nie są tylko dla samych zakonników i zakonnic, nakazał je Zbawiciel wszystkim ludziom.

Każdy chrześcijanin nie tylko może, ale powinien się do tych przepisów zastosować.

Żyjąc w czystości serca i duszy, miłując Boga nadewszystko, a bliźniego swego jak siebie samego, będziemy się Bogu podobać i pewnymi możemy być wiecznej szczęśliwości.

„Błogosławieni niepokalani w drodze, którzy chodzą w zakonie Pańskim.“ (Ps. 118, 1).

Modlitwa

 

 Boże, któryś duszę świętej dziewicy Twojej, Scholastyki, dla okazania niewinności jej życia,

w kształcie gołębicy do Nieba uniósł, daj nam za jej zasługami i wstawieniem się,

żyć tak niewinnie, ażebyśmy do wiecznej radości dojść zasłużyli.

Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen.