Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Dz 19:1-8

W one dni: Gdy Apollo bawił w Koryncie, stało się, iż Paweł obszedłszy wyżej położone kraje przybył do Efezu i spotkawszy niektórych uczniów rzekł do nich:

«Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdyście wiarę przyjęli?» A oni mu odpowiedzieli: «Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty».

I powiedział im: «Jakże więc byliście ochrzczeni?» A oni na to: «Chrztem Janowym».

Rzekł tedy Paweł: «Jan udzielał ludowi chrztu pokuty mówiąc, że Powinni wierzyć w Tego, który po nim przyjdzie, to jest w Jezusa».

Usłyszawszy to, przyjęli Chrzest w imię Pana Jezusa. I gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali. A było wszystkich mężów około dwunastu.

A wszedłszy do synagogi, odważnie przemawiał przez trzy miesiące, przekonywając i rozprawiając o Królestwie Bożym.

Ewangelia

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.

J 14:15-21

 

Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie przykazania moje.

A ja prosić będę Ojca, i innego Pocieszyciela da wam, aby pozostał z wami na zawsze.

Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo Go nie widzi ani Go nie zna.

Lecz wy Go poznacie, bo u was pozostanie i w was będzie przebywał.

Nie pozostawię was sierotami, przyjdę do was. Jeszcze niedługo, a świat mnie już nie ujrzy.

Ale wy mnie widzicie, bo ja żyję i wy żyć będziecie. W on dzień poznacie, że ja jestem w Ojcu moim, wy we mnie, a ja w was.

Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten jest, który mnie miłuje.

A kto mnie miłuje, umiłuje go Ojciec mój i ja go miłować będę, i siebie samego mu objawię».

Zesłanie Ducha Świętego

 

Chrystus wstąpiwszy ponad wszystkie niebiosa i siedząc na prawicy Bożej zesłał w dniu dzisiejszym obiecanego Ducha Świętego na przybrane dzieci.

Dlatego cały okrąg ziemi tonie w nadmiarze radości. (z prefacji o Duchu Świętym)

Gdy wypełniły się dni Pięćdziesiątnicy

Pięćdziesiątego dnia po święcie Paschy obchodzono w Starym Testamencie święto dziękczynne za żniwa (por. lekcja z Soboty Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego).

Wspominano również ogłoszenie dziesięciu przykazań, które dokonało się na górze Synaj pięćdziesiątego dnia po wyjściu z Egiptu.

W tym dniu zstąpił na Apostołów Duch Święty w postaci ognia i wichru.

Duch Pański napełnił okrąg ziemi

 

Duch Święty jest Trzecią Osobą Trójcy Przenajświętszej, jest równy Ojcu i Synowi i od Nich odwiecznie pochodzi jako Osobowa Miłość.

Duch Święty, który jest pierwszą i najwyższą Miłością, jest źródłem wszelkiej miłości w stworzeniach.

Duchowi Świętemu przypisujemy doprowadzenie dzieł Bożych do doskonałości, a zwłaszcza uświęcenie dusz.

Dawca życia nadprzyrodzonego

 

Duch Święty przychodzi do nas albo w sposób nadzwyczajny, przez niezwykłe znaki zewnętrzne, jak to stało się w dzień pięćdziesiątnicy, albo w sposób zwyczajny przez Sakramenty święte.

W specjalny sposób Duch Święty działa w sakramentach Chrztu, Bierzmowania i Kapłaństwa, które dają człowiekowi stałe usprawnienia duchowe i wyciskają w duszy niezatarte znamię.

Dary Ducha Świętego

 

Już na Chrzcie św. dusza otrzymuje dary Ducha Świętego, to jest nadprzyrodzone uzdolnienia do działania pod Jego wpływem.

Pismo święte wymienia siedem darów Ducha Świętego.

Dar bojaźni przejmuje nas obawą przed grzechem jako obrazą Boga.

Dar męstwa dodaje siły do pokonywania trudności w służbie Bożej.

Dar pobożności budzi w nas uczucie miłości wobec Boga jako naszego Ojca oraz wobec bliźnich, którzy są dziećmi Ojca niebieskiego.

Dar rady wskazuje w trudnościach, jak osiągnąć to, co Bogu najmilsze, a dla nas najkorzystniejsze.

Dar umiejętności sprawia, że cenimy dobra wieczne wyżej niż doczesne.

Dar rozumu pomaga głębiej zrozumieć prawdy objawione.

Dar mądrości daje nam wyczucie wielkości i obecności Boga, który jest Najwyższym Dobrem.

Działanie tych darów objawiło się w widoczny sposób w życiu Apostołów po Zesłaniu Ducha Świętego.

Źródło świętości Kościoła

 

W dzień Zesłania Ducha Świętego Kościół Chrystusowy rozpoczął swoją działalność.

Apostołowie umocnieni darami Ducha Świętego odważnie zaczęli głosić dobrą nowinę o Chrystusie Odkupicielu.

Duch Święty uczynił ich słowa skutecznymi i doprowadził około trzech tysięcy ludzi do Chrztu świętego. W ten sposób powstała pierwsza gmina.

chrześcijańska, która z czasem rozwinęła się w Kościół katolicki, czyli powszechny, ogarniający całą kulę ziemską.

Duch Święty jest jakby duszą Kościoła świętego. Mimo wielu ludzkich słabości, a nawet grzechów jego członków, ciągle go ożywia, strzeże przed błędem w wierze i prowadzi drogą światłości.

Najlepszy Pocieszyciel

 

Św. Paweł na czele owoców Ducha Świętego wylicza «miłość, wesele, pokój».

Są to dobra, ku którym wyrywa się każda dusza ludzka.

Zapewnia je jednak tylko uległość natchnieniom Ducha Świętego.

Apostołowie nawet w chwilach prześladowania «cieszyli się, że mogli cierpieć dla imienia Jezusowego».

Kościołowi Chrystusowemu nadal towarzyszy zwycięska radość.

W święto Zesłania Ducha Świętego wyraźniej uświadamiamy sobie Jego nieustanną obecność w Kościele i w naszych duszach.

Dlatego w to święto «cały okrąg ziemi tonie w nadmiarze radości».