Czytanie z Księgi Proroka Izajasza

Iz 50:5-10

W one dni: Rzekł Izajasz: Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie sprzeciwiam, wstecz nie odszedłem.

Wydałem ciało moje bijącym, a szczypiącym policzki moje; nie odwróciłem twarzy mojej od krzyczących i plwających na mnie.

Pan Bóg wspomożycielem moim, przetom nie został zawstydzony: dlatego twarz moją uczyniłem jakby skałą najtwardszą i wiem, że zawstydzony nie będę.

Obok mnie jest Ten, który mnie usprawiedliwia; któż mi się sprzeciwi?

Razem stańmy: któż jest moim przeciwnikiem?

Niechaj zbliży się do mnie! Oto Pan Bóg wspomożycielem moim, któż może mnie potępić?

Oto wszyscy niby szata będą starci: zniszczy ich mól.

Któż z was boi się Boga i słucha głosu sługi Jego?

Kto szedł wśród ciemności i brak mu światła, niech w imieniu Pańskim pokłada nadzieję, a polega na Bogu swoim.

Ewangelia

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.

J 12:1-9

Na sześć dni przed Paschą przyszedł Jezus do Betanii, gdzie umarł był Łazarz, którego Jezus wskrzesił.

I przygotowano Mu tam wieczerzę, na której Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z siedzących z Nim u stołu.

Maria zaś wzięła funt drogiego olejku spikanardowego, namaściła stopy Jezusa i otarła włosami swoimi nogi Jego. I napełnił się dom wonią olejku.

Rzekł tedy jeden z uczniów Jego, Judasz Iszkariota, który Go miał wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ubogim?

» A mówił to nie dlatego, żeby się troszczył o ubogich, ale że był złodziejem i mając trzos, nosił to, co wkładano.

Rzekł tedy Jezus: «Dozwólcie jej, aby to na dzień pogrzebu mego uczyniła.

Ubogich bowiem macie zawsze pośród siebie, a mnie nie zawsze macie».

A liczna rzesza spośród żydów dowiedziała się, że jest tam, i przyszli nie tylko dla Jezusa, ale żeby ujrzeć Łazarza, którego wzbudził z martwych.