Treść Objawienia świadczy o jego Boskim pochodzeniu
Żydzi w Starym Zakonie czcili jednego tylko Boga (monoteizm), czystego ducha, i mieli wzniosłe pojęcia moralne.
Tymczasem Chaldejczycy, z których Żydzi wyszli, i wszystkie ludy otaczające Palestynę oddawały się politeizmowi.
Przy tym Egipcjanie, Fenicjanie i Grecy przewyższali Żydów znacznie na polu naukowym, w literaturze i w sztuce dramatycznej, a zwłaszcza w malarstwie i w rzeźbiarstwie.
Imponowało to Żydom i pobudzało niektórych do przyjmowania imion i zwyczajów greckich.
Dlaczego Żydzi nie przyjęli wielobóstwa?
Fakt ten można wytłumaczyć jedynie okolicznością, że Żydzi otrzymali jasne objawienie Boże, które prorocy ustawicznie przypominali.
O Boskim pochodzeniu Objawienia ewangelicznego świadczy jeszcze wybitniej treść jego.
Pod względem dogmatycznym apostołowie przedstawiali Boga nierównie wznioślej niż Żydzi w Starym Zakonie.
Oczyścili ideę Boga ze wszelkiego śladu antropomorfizmu i jasno a wyraźnie nauczali tajemnic wiary, o których Żydzi nie wiedzieli.
Nawet Sokrates, Platon, Arystoteles i najbystrzejsi filozofowie nowożytni nie zdobyli się na tak szczytne pojęcie Boga.
A przecież apostołowie nie byli filozofami, jeno prostymi niewykształconymi rybakami.
Nie potrafiliby oni wymyśleć tak szczytnych prawd o Bogu, chociażby chcieli.
Zawdzięczali tę wiedzę Objawieniu Bożemu.
Podobnie chrześcijańska nauka moralności (etyka) jest wznioślejsza i bardziej konsekwentna niż jakakolwiek etyka filozoficzna.
Przetrwała zwycięsko próbę wieków, wolna od błędów, a obejmuje zarówno całe życie prywatne, jak i życie rodzinne, społeczne i państwowe, reguluje nie tylko słowa i czyny, ale także myśli i chęci ludzkie.
Wszelkie zboczenie od etyki ewangelicznej okazało się błędem i nieszczęściem dla jednostek, lub nawet dla państw i narodów.
Etyka chrześcijańska jest znacznie doskonalsza od etyki Starego Zakonu.
Głosząc nową etykę, sprzeciwiali się apostołowie niejednokrotnie pojęciom i dążeniom całego świata ówczesnego, zarówno żydowskiego, jak pogańskiego.
Występowali przecież przeciw zemście, znosili rozwody, nakazywali miłować nieprzyjaciół!
Jako ludzie niewykształceni nie byli w stanie sami wymyśleć takiej etyki.
Musieli ją otrzymać z Objawienia Bożego i dlatego nie dopuszczali w jej zakresie żadnych wątpliwości.
Niektórzy niedowiarkowie posunęli się do twierdzenia, że Pan Jezus wcale nie istniał, że apostołowie wymyślili sobie taką postać i przedstawili ją ludziom za wzór życia.
Pomijamy liczne dowody historyczne, stwierdzające życie i działalność Pana
Jezusa, a podkreślamy, że wielu sławnych poetów i literatów w dawnych i nowszych czasach siliło się mocą bujnej wyobraźni
na przedstawianie osób idealnie doskonałych, ale żadna z owych postaci nie dosięgła miary Chrystusa Pana.
Jakżeż apostołowie mogliby wymyśleć taką postać, skoro byli ludźmi niewykształconymi?
Opisali tylko to, co widzieli na własne oczy.
Nie dosyć na tym. Według ewangelistów, zadaniem Odkupiciela było uświęcenie wszystkich ludzi i zbratanie ich w Bogu.
Tymczasem wieki ówczesne hołdowały przesadnej miłości ojczyzny (nacjonalizmowi).
Każdy naród miał swoich osobnych bożków narodowych, a ludzi obcych uważano za barbarzyńców i niemal nieludzi.
Całe masy skazane były na ciężką służbę niewolników i nie mogły marzyć o godności ludzkiej.
Od takiego nacjonalizmu nie byli wolni i Żydzi.
Uważali oni samych siebie na naród wybrany przez Boga.
Pod wpływem faryzeuszy sądzili, że Odkupiciel na to przyjdzie na świat, aby zawojował państwo rzymskie i uczynił Żydów panami całej ziemi.
Faryzeusze usiłowali nawet Pana Jezusa pozyskać dla tej idei i dopiero wówczas wystąpili przeciw Niemu stanowczo, gdy się przekonali, że Jezus chce założyć królestwo duchowe, prowadzące wszystkich ludzi do Boga.
Tymczasem ewangeliści przedstawiają Pana Jezusa jako Odkupiciela wszystkich dusz ludzkich, wolnego od nacjonalizmu i materializmu, i krzewią ideę zbratania się wszystkich narodów w miłości ku Chrystusowi.
Głoszą zatem hasła, które dziś jeszcze nie znalazły powszechnego urzeczywistnienia.
W jaki sposób ewangeliści zdołali przerosnąć duchowo wszystkich Żydów współczesnych, wszystkich mędrców greckich, rzymskich, a nawet dzisiejszych socjologów i polityków, skoro byli ludźmi niewykształconymi?
Nie byli oni w stanie wymyśleć takiej idei, lecz spisali po prostu naukę objawioną przez Pana Jezusa.
Zrozumiemy teraz, dlaczego Pan Jezus nie wybrał na apostołów ludzi uczonych, lecz prostych i niewykształconych rybaków.
Właśnie ich brak wykształcenia świadczył wymownie, że wzniosłe prawdy dogmatyczne, etyczne i mesjańskie, jakie głosili, nie są ich wymysłem, lecz Objawieniem Bożym.
Każdy apostoł powtarzał za Mistrzem: Moja nauka nie jest moja, ale tego, który mię posłał (J 7, 16).
Obecnie nawet niedowiarkowie, zwalczający religię objawioną, zawdzięczają wiele kulturze chrześcijańskiej, na której podłożu się wykształcili.
Gdyby świat starał się wcielić w czyn zasady, które Objawienie ewangeliczne przyniosło, a Kościół rozkrzewia, cywilizacja nasza byłaby dziś znacznie wyższa.
37. O czym świadczy wzniosła treść Ewangelii?
Wzniosła treść Ewangelii dogmatyczna, moralna i mesjańska, przewyższająca zwykły rozum, oraz fakt, ze apostołowie byli ludźmi niewykształconymi i wymyśleć tych prawd nie mogli, świadczy o Boskim pochodzeniu chrystianizmu.
W jaki sposób monoteizm Żydów świadczy o Boskim pochodzeniu Starego Zakonu?
W jaki sposób życiorys Chrystusa Pana świadczy o Jego boskości?