Święty Biskup Józef Sebastian Pelczar:
,, Tajemnica Wcielenia”
Stawiwszy się w obecności Bożej, złóż jak najgłębszy hołd Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu.
Odmów modlitwę :
O Panie mój i Boże, wierze mocno, że jesteś tutaj obecny i że oczy Twoje ku mnie są zwrócone.
Upadam przed Toba na kolana, czując się niegodną stanąc przed obliczem Twojem.
Pełna jednak ufności w nieskończonej Twej dobroci błagam Cię pokornie o łaske, bym to rozmyślanie odprawił (- ła) na Twoją większą chwalę i na mój duchowny pożytek.
Oświeć mój rozum, wzrusz moje serce, wzmocnij moją wole, abym Cię lepiej poznała, goręcej ukochał (-ła) i wierniej Tobie służył (-a),
O tę łaske proszę za wstawieniem się Najświętszej Panny Maryi, moich Patronów i Patronek i mojego Anioła Stróża.
Przedstaw sobie, że słyszysz głos Boży:
Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego przyciągnąłem cię, litując się. (Jerem. XXXI, 3).
Odwieczne zamiary Boże co do tajemnicy Wcielenia.
Od wieków postanowił Bóg w Trójcy Świętej Jedyny stworzyć wszechświat cały, iżby w nim objawić doskonałości swoje i mieć stąd chwałę dodatkowa,
a zarazem uczynić stworzenia rozumne, to jest, Aniołów i ludzi uczestnikami szczęścia prawdziwego, bo wiekuistego połą czenia się z Bogiem.
Od wieków postanowił Bóg wynieść pierwszych rodziców, w nich zaś cały ród ludzki, do stanu nadprzyrodzonego i dać im z łaską poświęcającą przeobfite dary nadprzyrodzone,
mianowicie prawo do synostwa Bożego i do chwały wiecznej; co wszystko mieli przekazać takie potomstwu swemu, ale pod warunkiem, jeżeli zachowają przykazanie Boże,
Od wieków przewidział Bóg, że pierwsi rodzice, nadużywając wolnej woli, przekroczą dane im przykazanie, czyli zgrzeszą, a przez to utracą łaski, i dary nadprzyrodzone tak dla siebie jak dla potomstwa swego,
na które przejdzie ich grzech, jako plama pierworodna, i pozbawi je łaski poświęcającej, synostwa Bożego i chwały wiecznej.
Od wieków postanowił Bóg ulitować się nad grzesznym rodzajem ludzkim i zesłać mu na ratunek Syna swego Jednorodzonego
czyli Słowo Przedwieczne, aby to Słowo stało sie ciałem, to jest, aby Syn Boży za sprawą Ducha Sw. począł się i narodził z Niepokalanej i Najświetszej Dziewicy,
a przyjąwszy na Siebie grzechy ludzkie, śmiercią swoją za nie zadosyćuczynił sprawiedliwości Bożej,
wyjednał ludziom łaski potrzebne do życia swiętego i zbawienia wiecznego, czyli był dla nich w Kościele swoim, prawdą, drogą i żywotem.
O Boże, jakżeś Ty dobry, że od wieków postanowiłes wcielenie Słowa Przedwiecznego i odkupienie rodu ludzkiego, a więc także od wieków myślałeś o mnie, aby dać mi w czasie życie nietylko przyrodzone, ale i nadprzyrodzone, by powołać mnie do Kościoła Słowa Wcielonego i do uczestnictwa w Jego łaskach.
O jakże Ci za to powinnam dziekować, a jak rzadko i licho dziekuję.
Lecz teraz upokorzony i skruszony padam przed Majestatem Twoim, Boże w Trójcy Św. Jedyny,
i najgoretsze składam Ci dzieki, za łaski dary przeznaczone mi od wieków.
Obym z nich odtad lepiej korzystał ?
Miłość Boża przejawiająca się w tajemnicy Wcielenia
Rozważ, że sam zamiar Trójcy Św. zbliżenia się przez Wcielenie do człowieka odkrywa bezdenne głębiny miłości;
bo kto to jest Bóg?
Oto Ten, który jest Sam z Siebie ma w Sobie wszelką doskonałość.
A czemże jest człowiek?
Oto tem, które nie jest, a więc nicestwem, wszechmocą Bożą powołanem do bytu.
Tymczasem we Wcieleniu Nieskończony łączy się z nicestwem.
O niewysławiona miłości Boża!
Rozważ dalej, że przez wcielenie Syn Boży z Bóstwem swojem jednoczy jak najściślej, bo w jednej Boskiej Osobie,
człowieczeństwo, to jest, duszę stworzoną i ciało przez Ducha Św. z dziewiczego ciała Najświętszej Panny Maryi utworzone,
tak, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem Człowiekiem, bo dwie są w Nim natury Boska i ludzka;
podwójna też wiedza Boska i ludzka;
dwie wole , Boska i ludzka; podwójna też działalność Boska i ludzka;
ale jedna jest tylko Osoba, i to Boska.
O niewysłowiona miłości Boża!
Złóż tu hołd Słowu Przedwiecznemu , które stało się ciałem.
Ucałuj w duchu stopy Bogarodzicy.
Rozważ wreszcie, że w wyrokach Bożych wcielenie połączyło się z odkupieniem i uświęceniem grzesznego rodu ludzkiego, i że w tym celu Syn Boży,
bedąc równym Ojcu, nietylko wyniszczy! się ze swojej chwaly i stał się nam podobnym we wszystkiem prócz grzechu, nietylko przyszedł na świat jako dziecię Matki Dziewicy, ale przyjął
na siebie ubóstwo i poniżenie, nawet poddał się cierpieniom najboleśniejszym, aby śmiercią krzyżową wypłacić sprawiedliwości Bożej za grzechy świata,
pojednać w Sobie świat z Bogiem i oczyścić grzesznego człowieka we Krwi swojej, krzyżem zaś niebo dlań otworzyć.
O niewysłowiona miłości Boża!
Podziwiaj tu we wcieleniu Syna Bożego nietylko miłość Bożą, posuwającą się aż do takiej ofiary, ale także mądrość Bożą,
umiejącą przedziwnie pogodzić sprawiedliwość z miłosierdziem.
Zarazem ofiaruj się na znoszenie wszelkich upokorzeń i cierpień.
Czy tak czynisz?
A może lekkie nawet upokorzenie, czy naganę od starszych przyjmujesz z oburzeniem?
Rachunek sumienia , Akt skruchy ,
Postanowienia:
Będę odtąd cierpliwie, a nawet chętnie znosić poniżenie od ludzi, pamiętając jak Syn Boży wyniszczył się ze swojej chwały.
Komunia duchowna.
Modlitwa po rozmyślaniu:
Dziękuję Ci, Panie, za wszystkie natchnienia, jakie mi w tym rozmyślaniu dać raczyłeś.
Żałuję z miłości ku Tobie za wszystkie wykroczenia i niedbalstwa,
tak dzisiaj jak w całym życiu popetnione.
Błagam Cię o łaskę skuteczną, bym dokonał(a) wszystkich moich postanowień i co raz doskonalej Ci slużył(a). W ręce Twoje, o Najświętsza Panno, składam owoce dzisiejszego rozmyślania.
Słodkie Serce Jezusa, bądź moją miłością.
Słodkie Serce Maryi bądź moim ratunkiem.Amen