Czytanie z Listu świętego Piotra Apostoła.
1 P 5:1-4; 5:10-11
Święty Papież wiernie wypełniając zalecenia św. Piotra, pierwszego papieża, stał się wzorem dla owczarni Chrystusowej i zasłużył na niewiędnący wieniec chwały.
Najmilsi! Starszych, którzy są wśród was, proszę, jako równie starszy i świadek męki Chrystusowej oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić.
Paście trzodę Bożą, która jest przy was, czuwając nad nią nie z musu, ale chętnie dla Boga, a nie dla szkaradnego zysku.
Ani też jako panujący nad duchowieństwem, ale będąc świadomym wzorem dla owczarni.
A gdy się zjawi książę pasterzy, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.
A Bóg wszelkiej łaski, który wezwał nas do wiecznej chwały swojej w Chrystusie Jezusie, po niewielkim utrapieniu udoskonali, utwierdzi i ugruntuje nas, jemu chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.
Ewangelia
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 16:13-19
Onego czasu: Przyszedł Jezus w okolice Cezarei Filipowej i pytał uczniów swoich mówiąc: «Za kogo mają ludzie Syna Człowieczego?
» A oni powiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, drudzy za Eliasza, a inni za Jeremiasza albo jednego z proroków».
Rzekł im Jezus: «A wy za kogo mię macie?» Odpowiadając Szymon Piotr rzekł: «Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego».
A odpowiadając Jezus rzekł mu: «Błogosławionyś Szymonie Bar Jona, bo ciało i krew nie objawiły tobie, jeno Ojciec mój, który jest w niebiesiech.
A ja ci powiadam, że ty jesteś Opoką, i na tej Opoce zbuduję Kościół mój i bramy piekielne nie zwyciężą go.
I tobie dam klucze Królestwa Niebieskiego: a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebiesiech; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebiesiech».
Św. Pius V Papież i Wyznawca
„Pan Bóg jest moim zbawieniem, kogóż się będę lękał? A chociażby stanęły przeciw mnie wojska, nie będzie się lękało serce moje“ (Ps 26, 1. 3)
Urodził się w roku 1504 w małym miasteczku włoskim Bosko, w biskupstwie Tortona, i pochodził ze szlacheckiego rodu Ghisleri.
Był bardzo pobożnie wychowanym, a umysł jego tak był cnocie oddany, że jako piętnastoletni młodzieniec wzgardził światem i wstąpił do Zakonu Św. Dominika.
Odtąd zdążał bezustannie do doskonałości chrześcijańskiej; był w ogóle wzorowym przykładem dla wszystkich współbraci zakonnych.
Równocześnie oddawał się studiom naukowym i zdobył sobie wielkie wiadomości, że został wkrótce nauczycielem filozofii i teologii, który to urząd piastował przez lat szesnaście.
W roku 1556 zamianował Papież Paweł IV tego pokornego zakonnika biskupem, a w rok potem kardynałem.
Po śmierci Papieża Piusa IV -go obrano go Namiestnikiem Chrystusowym.
Jedynie obawa nie sprzeciwiania się Woli Bożej, skłoniła go przyjęcia tego wysokiego urzędu. Dnia 7-go stycznia 1566 r. objął ster Kościoła Katolickiego jako Ojciec Św. Pius V.
I na tym nowym stanowisku nie zmienił w niczym swego ostrego sposobu życia.
Sprawy domowe uporządkował w sposób świętobliwy i nakłaniał swych kardynałów do niego.
Przeprowadził bardzo wiele reform w samym Rzymie, a przede wszystkim dbał bacznie o przeprowadzenie postanowień Soboru Trydenckiego.
Dwa razy dziennie oddawał się rozmyślaniom, klęcząc przed Krzyżem Świętym; modlił się długo, umartwiał swe ciało i odznaczał się wielkim miłosierdziem względem ubogich.
Zakładał szkoły dla krzewienia oświaty wśród młodzieży, dalej ofiarował wielkie sumy w tym celu, aby ubogie a cnotliwe dziewczęta wyposażać i małżeństwa im umożliwić.
Szczególnie zaś dbał o działalność misjonarską i szerzenie Wiary Chrześcijańskiej.
Kiedy Selim II, władca Turków, w swej dumie zagrażał chrześcijańskiej Europie, stał się Papież Pius V obrońcą chrześcijaństwa mocą swej modlitwy.
Nakazał posty i publiczne modły wśród całego świata chrześcijańskiego, a kiedy pod Lepanto stanęły przeciwko sobie dwie floty morskie, błagał Papież — jak kiedyś Mojżesz — z podniesionymi rękoma Boga, by zesłał Swe Błogosławieństwo dla broni chrześcijańskiej.
I oto mała flota chrześcijańska odniosła świetne zwycięstwo nad ogromnymi okrętami tureckimi, dnia 7-go października 1571 roku zwycięstwie tym dowiedział się Ojciec Święty Pius V-ty przez cudowne oświecenie Boskie.
Jako podziękowanie za to zwycięstwo, ustanowił Papież Święto Różańcowe, przypadające na pierwszą niedzielę w październiku, i przyjął do Litanii loretańskiej słowa: „Wspomożenie Wiernych”.
Następnego roku tj. dnia 1-go maja 1572 roku, w 68-ym wieku życia świętobliwego powołał go Bóg do wiecznej Ojczyzny.
Punkty do rozmyślania.
1) Ojciec Św. Pius V pokonywał nieprzyjaciół swoich mocną ufnością w Pana Boga.
Nie pokładaj ufności twej w ludziach; bo bardzo często nie chcą, albo nie mogą pomóc ci w potrzebie.
Przyjaciele twoi są często niestali, albo myślą tylko o własnej korzyści.
Żaden z nich nie będzie w stanie ci mógł pomóc, gdy będziesz musiał ten świat opuszczać.
A ty czynisz tak wielkie starania w celu pozyskania sobie tu na ziemi przyjaciół, a nie starasz się wcale o pozyskanie sobie Pana Boga, który cię jedynie i wiecznie zbawić może?
Pokładaj zatem ufność w Panu Bogu i nie smuć się, gdy cię świat opuści i porzuci; gdyż Pan Bóg jest tym bliżej ciebie, im więcej się świat od ciebie odsunie.
2) Nie ufaj zbytnio twoim siłom, ale poznaj tern więcej słabość swoją; pamiętaj także, że bez pomocy Bożej nie jesteś w stanie niczego zdziałać, i że Bóg odmówi ci tej pomocy, jeżeli siłom swoim ufać będziesz.
Czyś nie doświadczył dość często twej słabości i czyś nigdy jeszcze upadł z powodu zbyt wielkiej ufności w siły twoje? — Daj mi, o Panie, rozpoznanie mojej słabości wobec Ciebie i udziel mi ufności w dobroć Twoją, abym nie zwątpił!
3) Powinieneś całą swoją nadzieję i ufność pokładać w Panu Bogu, albowiem On cię chce wiecznie uszczęśliwić.
On, który poświęcił nawet Syna Swego Jednorodzonego na śmierć krzyżową za ciebie, nie odmówi ci z pewnością niczego, jeżeli Go i Pana Jezusa w Trójcy Przenajświętszej serdecznie prosić będziesz!
Modlitwa.
O Boże, Któryś wybrał Papieża Piusa V-go na obrońcę Twego Kościoła przed nieprzyjaciółmi i upokorzyłeś ich, podnosząc i rozszerzając sławę Twego Imienia, użycz nam,
abyśmy przy Twojej Pomocy wykonywali Twoje Rozkazy, abyśmy wszystkie podstępstwa Twoich nieprzyjaciół pokonali, a kiedyś we wiecznym spokoju udział brali; za Pośrednictwem Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.