Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.
2 Tm 4:1-8
Najmilszy: Zaklinam cię przed Bogiem i przed Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych, przez przyjście Jego i przez Jego Królestwo – głoś naukę, nalegaj w porę czy nie w porę, przekonywaj, proś, karć ze wszelką cierpliwością i nauką. Bo nadejdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swych pragnień zgromadzą sobie nauczycieli, a żądni tego, co łechce ucho, odwrócą słuch od prawdy i obrócą się ku baśniom.
Ale ty czuwaj, znoś wszystkie trudy, pilnuj obowiązku głosiciela Ewangelii, posługę swoją wypełniaj. Bądź rozsądny. Bo ja już się gotuje do przelania krwi mojej w ofierze i czas rozwiązania mego nadchodzi. Toczyłem dobry bój, zawodu dokonałem, wiary dochowałem. Na ostatek odłożony mi jest wieniec sprawiedliwości, który mi wręczy Pan, sędzia sprawiedliwy, w on dzień; a nie tylko mnie, ale i tym, którzy miłują przyjście Jego.
Ewangelia
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 5:13-19
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: «Wy jesteście solą ziemi. A jeśli sól zwietrzeje, czymże się solić będzie? Na nic się więcej nie przyda, jeno aby była precz wyrzucona i podeptana przez ludzi. Wy jesteście światłością świata. Nie może skryć się miasto na górze leżące. Ani też nie zapalają świecy i nie kładą jej pod korzec, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli dobre czyny wasze i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech.
Nie mniemajcie, żem przyszedł rozwiązywać Zakon i Proroków: nie przyszedłem rozwiązywać, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki nie przeminą niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Zakonie, aż się wszystko wypełni. Kto by tedy przestąpił jedno z tych przykazań najmniejszych i tak by ludzi nauczał, będzie zwany najmniejszym w Królestwie Niebieskim. A kto by wypełniał i nauczał, ten będzie zwany wielkim w Królestwie Niebieskim».
Żywot Św. Piotra Chryzologa, Biskupa.
Piotr, zwany w skutek znakomitej swej wymowy Chryzologiem, tj. złotym mówcą, urodził się w roku 405-ym w Imola we Włoszech i pochodził ze znakomitej rodziny.
Naukę pobierał u własnego biskupa tegoż miasta, Świętego Korneliusza. Uzbrojony wszystkimi świętymi cnotami jak i rozległą wiedzą, usunął się Św. Piotr do klasztoru, ażeby tam ćwiczyć się w pokucie. Był by w nim najchętniej pozostał na zawsze, gdyby Pan Bóg nie zrządził inaczej.
Właśnie podówczas utworzono w Rawennie biskupstwo. Mieszkańcy miasta tego zgromadzili się celem wyboru nowego biskupa, a wybrawszy go, wysłali posłów do Rzymu z prośbą o zatwierdzenie wyboru. Lecz Papież Syktus III-ci nie mógł potwierdzić onego wyboru, i rzekł im, iż miał objawienie niebiańskie, w którym diakon Piotr na biskupa Rawenny wyznaczony został.
Zaraz po namaszczeniu swym na biskupa udał się Piotr do Rawenny, a cały lud radośnie wyszedł mu naprzeciw. Powierzoną sobie trzodę otaczał szczerą pasterską opieką i świecił godnym przykładem cnót i pobożności owieczkom swym w czasie, kiedy wędrówki ludów zagrażały państwu licznymi niebezpieczeństwami, a Kościół Święty rozszczepiony był licznymi sektami; bowiem żył w ustawicznej pokucie i na modlitwie, a obowiązki swe wypełniał jak najsumienniej.
Przede wszystkim starał się o pokarm duszy dla swych owieczek; kazania jego, które dochowały się do naszych czasów, odznaczają się niezwyczajną siłą słowa i namaszczeniem. Szczególnie zaleca on w swych kazaniach modlitwę, post i miłosierdzie względem ubogich. Wskutek tych cnót bowiem osiąga Wiara wielką siłę, pobożność wielką wytrwałość, a cnota wielką stałość. Panem Bogiem natchnione słowo naprowadziło wielu grzeszników do prawdziwej pokuty. Nadużycia i zabobony jakie się zakorzeniły usuwał, kazał budować kościoły wspaniałe i urządził bardzo wiele domów dla dobra ubogich i chorych. Z niezłomną Wiarą bojował przeciwko rozmaitym sektom ówczesnych czasów i starał się o spokój i jedność w Kościele. Umarł święcie w roku 450-tym.
Modlitwa
O Boże, Któryś nam dał pasterzy czuwających nad zbawieniem dusz naszych, użycz nam, ażebyśmy słuchali ochoczo ich nauk i napominań i ułatwiali im spełnianie wzniosłych ich obowiązków przez uszanowanie i miłość dla nich. Przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.