Czytanie z Księgi Syracydesa
Syr 44:16-27; 45:3-20
Oto wielki kapłan, który za dni swoich podobał się Bogu i okazał się sprawiedliwym, a w czasie gniewu stał się pojednaniem.
Nie znalazł się jemu podobny, który by zachował prawo Najwyższego.
Przeto na mocy przysięgi sprawił Pan, iż rozrósł się on w ludzie Jego.
Dał mu błogosławieństwo dla wszystkich narodów i przymierze swoje utwierdził nad głową jego.
Uznał go przez swe błogosławieństwa, zachował dlań swe miłosierdzie, (tak iż) znalazł on łaskę w oczach Pańskich.
Wobec królów uczynił go wielkim i dał mu wieniec chwały.
Postanowił z nim wieczne przymierze i dał mu najwyższe kapłaństwo, i w chwale go uszczęśliwił, by sprawował władzę kapłańską i czci doznawał dla Jego imienia, i składał Mu godną ofiarę kadzenia ku wdzięcznej wonności.
Ewangelia
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 25:14-23
Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim tę przypowieść: «Człowiek pewien odjeżdżając daleko, zwołał sługi swoje i oddał im majętność swoją.
I jednemu dał pięć talentów, a drugiemu dwa, a innemu jeden: każdemu według jego zdolności. I wnet odjechał.
A ten, który był wziął pięć talentów, poszedł i zarabiał nimi, a zyskał drugie pięć.
Podobnie i ten, który dwa otrzymał, zyskał drugie dwa.
Ale ten, który otrzymał był jeden, odszedłszy, zakopał go w ziemi i skrył pieniądze pana swego.
A po długim czasie wrócił pan sług onych i począł rozliczać się z nimi.
I przystąpiwszy ten, który pięć talentów otrzymał, wręczył mu drugie pięć talentów, mówiąc: Panie, dałeś mi pięć talentów, otom drugie pięć zyskał.
Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny, żeś w małym był wierny, dam ci władzę nad wieloma: wnijdź do wesela pana twego.
Przystąpił też i ten, który dwa talenty otrzymał, i rzekł: Panie, dałeś mi dwa talenty, otom zyskał drugie dwa.
Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny, żeś w małym był wierny, dam ci władzę nad wieloma: wnijdź do wesela pana twojego.»
Św. Patryk, Apostoł Irlandii
Rozmaitymi sposobami prowadzi Pan Bóg do zbawienia jednostki i narody całe.
Przykład mamy na Św. Patryku, który w 16 roku życia porwany w ciepłych Włoszech przez rozbójników morskich został sprzedany do niewoli aż w zimnej Irlandii.
Tutaj pasąc bydło rozmyślał nad srogością losu. W ojczyźnie opływał w dostatki, a tu znosił głód, nędzę, i cały dzień na zimnie uganiać się musiał za bydłem.
Wkrótce w modlitwie znalazł ukojenie, poddał się więc Woli Bożej.
Po sześciu latach otrzymał we śnie wskazówkę, że nad brzegiem morza znajduje się okręt z jego ojczyzny.
Pobiegł co żywo nad morze i znalazł okręt, który go przywiózł do Włoch, skąd dostał się do ojczystego miasta Bolonii.
Kiedy pierwsza radość z odzyskanej wolności minęła, począł się zastanawiać Patryk nad stosunkami wyspy, na której 6 lat przebywał.
Irlandczycy byli dotąd pogrążeni w ciemnościach pogaństwa.
Gdyby ich do Wiary Pana Chrystusowej nawrócić, można by tyle dusz pozyskać Niebu!
W niewoli nauczył się języka Irlandczyków, poznał ich zwyczaje i obyczaje, miał więc ułatwione apostolstwo.
Poświęcił się naukom teologicznym, a gdy został wyświęcony na kapłana udał się do Rzymu, i przedstawił Ojcu Świętemu swoje zamysły.
Papież Celestyn I. pochwalił pobożne zamiary Patryka, wyświęcił go na biskupa, dodał mu 24 kapłanów, i wyprawił ich w r. 432 na misje do Irlandii.
Ciężką miał w początkach pracę Św. Patryk i zwalczać musiał uprzedzenia i zabobony pogańskie.
Ale Patryk wymową swoją umiał przekonać naród o brzydocie pogaństwa.
Pan Bóg błogosławił pracy swego wybrańca, gdyż z dniem każdym mnożyły się liczne nawrócenia.
Nie tylko po miastach, ale i po wsiach wznosiły się kościoły, klasztory i szkoły.
Wkrótce cała wyspa nawróciła się, a pokochała tak Wiarę Katolicką, że jej już nigdy nie porzuciła, pomimo długoletnich usiłowań protestantów, pomimo ucisków, udręczeń i prześladowań, jakie do niedawna od Anglików znosiła.
Liczny też wydała zastęp ludzi świątobliwych i męczenników, stąd zowie się „Wyspą Świętych”.
Św. Patryk umarł w r. 493 wsławiony cudami za życia i po śmierci.
Nazywają go słusznie apostołem Irlandii.
Jemu także przypisują cudowne uwolnienie Irlandii od myszy, szczurów i płazów, które pierw bardzo trapiły mieszkańców.
Punkty do rozmyślania.
W pierwszych czasach Chrześcijaństwa mało było kapłanów, więc ludzie świeccy dopomagali im w uczeniu katechizmu, który zawiera zbiór wszystkich Artykułów naszej Wiary. —
Podobnie i dziś Polacy za mało mają kapłanów w stosunku do swych potrzeb duchowych.
Każdy więc dorosły powinien spieszyć kapłanom z pomocą, i w otoczeniu swoim uczyć maluczkich Zasad Wiary Świętej. —
Ale kto chce drugich uczyć, ten sam powinien gruntownie znać katechizm, i życiem swoim przykład i zachętę dawać, do wypełnienia jego przepisów.
Modlitwa.
Wszechmogący Boże, Któryś Irlandczykom dał gorliwego apostoła, Św. Patryka, wzbudź i w narodzie naszym licznych i gorliwych kapłanów,
którzy by nas Zasad Wiary Świętej pouczali i prowadzili do zbawienia. Amen.
Pancerz Świętego Patryka
Modlitwa – Pancerz św. Patryka, uwalnia od zniewoleń, wszelkiego rodzaju gnębienia duchowego, czy też stanów podenerwowania i innych wpływów działania nieczystych duchów.
Chroni również przed atakami wszelkiego zła, zalecane odmawiać rano i wieczorem.
I
Związuję się dzisiaj
z wielką mocą, jaką daje wzywanie
Trójcy Przenajświętszej,
z wiarą w Trójcę w Jedności,
ze Stworzycielem wszechświata.
II
Związuję się dzisiaj
z mocą Wcielenia Chrystusa
oraz Jego Pogrzebu,
z mocą Jego Zmartwychwstania
oraz Jego Wniebowstąpienia,
z mocą Jego Przyjścia na Dzień Sądu.
III
Związuję się dzisiaj
z siłą miłości serafickiej,
z posłuszeństwem anielskim,
z posługą archanielską,
z nadzieją w Zmartwychwstanie po nagrodę,
z modlitwą Patriarchów,
z proroctwami Proroków,
z głoszeniem Ewangelii przez Apostołów,
z wiarą Wyznawców,
z czystością Świętych Dziewic,
z czynami prawych ludzi.
IV
Związuję się dzisiaj z mocą Nieba,
z jasnością słońca,
z bielą śniegu,
ze wspaniałością ognia,
z prędkością błyskawicy,
z szybkością wiatru,
z głębokością morza,
ze stabilnością ziemi,
z twardością skał.
V
Związuję się dzisiaj
z Bożą siłą, by mną przewodziła,
z Bożą mocą, by mnie podtrzymywała,
z Bożą Mądrością, by mnie pouczała,
z Bożym Okiem, by nade mną czuwało,
z Bożym Uchem, by mnie wysłuchiwało,
z Bożym Słowem, by mi dało mowę,
z Bożą Dłonią, by mnie prowadziła,
z Bożą Droga, by się stała przede mną,
z Bożą Tarczą, by mnie chroniła,
z Bożą Armią, by mnie zabezpieczała:
przed sidłami demonów,
przed popadnięciem w wady,
przed pożądaniem ciała,
przed każdym, kto knuje plany, by mi zaszkodzić,
czy jest on blisko, czy daleko,
czy jest jeden, czy też jest ich wielu.
VI
Wzywam dzisiaj te wszystkie cnoty,
przeciw wszelkiej wrogiej bezlitosnej sile,
która mogłaby napaść na moje ciało lub duszę,
przeciw oczarowaniom fałszywymi prorokami,
przeciw czarnemu prawu pogaństwa,
przeciw fałszywym prawom herezji,
przeciw podstępom idolatrii,
przeciw czarom kobiet, kowali i druidów,
przeciw wszelkiej wiedzy, która zaślepia duszę ludzką.
VII
Chryste, chroń mnie dzisiaj
przed trucizną, przed spaleniem,
przed utopieniem, przed zranieniem,
bym mógł otrzymać obfitą nagrodę.
VIII
Chrystus ze mną, Chrystus przede mną,
Chrystus za mną, Chrystus we mnie,
Chrystusa pode mną, Chrystus nade mną,
Chrystus po mojej prawicy, Chrystus po mojej lewicy,
Chrystus, gdy leżę, Chrystus, gdy siedzę, Chrystus, gdy wstaję.
IX
Chrystus w sercu każdego człowieka,
który myśli o mnie,
Chrystus w ustach każdego człowieka,
który mówi do mnie,
Chrystus w każdym oku,
które mnie widzi,
Chrystus w każdym uchu,
które mnie słyszy.
X
Związuję się dzisiaj
z wielką mocą, jaką daje wzywanie
Trójcy Przenajświętszej,
z wiarą w Trójcę w Jedności,
ze Stworzycielem wszechświata.
XI
Zbawienie przychodzi od Pana,
zbawienie przychodzi do Chrystusa:
Niech Twoje Zbawienie, o Panie,
pozostanie z nami na zawsze.