Czytanie z Księgi Syracydesa.
Syr 51:1-8; 51:12
Wyznawać Ci będę, Panie i Królu, i wychwalać Cię będę, Boga, Zbawcę mego. Wyznawać będę imieniu Twemu: boś stał się dla mnie wspomożycielem i obrońcą i wybawiłeś ciało me od zguby, od sidła języka nieprawego i od ust trudniących się kłamstwem, a stałeś mi się wobec otaczających mnie wspomożycielem. I według wielkiego miłosierdzia Twego imienia uwolniłeś mnie od tych, co ryczeli gotowi na żer, od rąk czyhających na życie moje i od bram udręczenia, które mnie otoczyły, od uduszenia w płomieniu, który mnie ogarnął, a w pośrodku ognia nie spłonęłam. (Wybawiłeś mię) od głębokiej przepaści piekła i od splamionego języka, i od słowa kłamliwego, i od króla niegodziwego, i od niesprawiedliwego języka. Dusza moja do śmierci wielbić będzie Pana, bo wybawiasz tych, którzy Tobie ufają, i wyzwalasz ich z rąk pogańskich, Panie Boże nasz.
Ewangelia
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 25:1-13
Onego czasu: Powiedział Jezus uczniom swoim tę przypowieść: «Podobne będzie Królestwo Niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy wyszły na spotkanie oblubieńca i oblubienicy. Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. Ale pięć głupich, wziąwszy lampy, nie zabrały ze sobą oliwy, mądre natomiast wzięły oliwy w naczynia swoje wraz z lampami.
A gdy się oblubieniec opóźniał, zdrzemnęły się wszystkie i posnęły.
Wszakże o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi, wynijdźcie mu na spotkanie. Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły lampy swoje.
Głupie zaś rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo gasną lampy nasze. Odpowiedziały mądre, mówiąc: Aby snadź nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie. A gdy one poszły kupować, przybył oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na gody.
A zamknięto drzwi. W końcu przyszły i pozostałe panny, mówiąc: Panie, panie, otwórz nam! A on, odpowiadając, rzekł: Zaprawdę mówię wam, że was nie znam.
Czuwajcież tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny».
Żywot Św. Katarzyny, Dziewicy i Męczenniczki.
(† Żyła około Roku Pańskiego 260.).
Katarzyna, co znaczy w polskim języku tyle co „czysta“, była córką Tkonstosa w Aleksandrii i jako osiemnastoletnia dziewica słynęła nie tylko z urody i z niezmiernych bogactw, ale i z niezwykłego wykształcenia. Sława jej moralności była nieskalaną, a wiele młodzieży ubiegało się o jej rękę, mimo to wszystkich z niczym odprawiała, mówiąc: „Kto mnie chce pojąć, winien być bogatszym, urodziwszym i mędrszym ode mnie“.
Wtem doniosła jej poważna jakaś matrona, że zna kogoś posiadającego te zalety i zawiodła ją do kapłana chrześcijańskiego, który obeznał ją z wiarą Chrystusową i udzielił jej Chrztu świętego. Poznawszy, że Jezus przewyższa ją bogactwem, pięknością i mądrością, przylgnęła do Niego całym sercem.
Około tego czasu objął Maksymian rządy po Dioklecyanie, znany jako srogi prześladowca chrześcijan i nakazał na cześć bogów urządzić uroczystą ofiarę, w której mieli wziąć udział wyznawcy Chrystusa. Spostrzegłszy, że wielu chrześcijan myśli o odstępstwie, pobiegła śpiesznie do świątyni, w której naokoło cesarza zebrały się wielkie tłumy ludu.
Świetne wystąpienie w licznym orszaku i znakomita jej piękność utorowały jej drogę do Maksymiana, do którego w te odezwała się słowa: „Cesarzu, sam wiedzieć powinieneś, że bogi i ofiary twe są czczą złudą i niedorzecznością; rozum przecież uczy nas, że tylko jedna być może istność najwyższa. Jeśli tego nie pojmujesz, uwierz-że przynajmniej waszym filozofom, że bogowie twoi byli tylko ludźmi, którzy odznaczyli się jakimś czynem i później dopiero lud bezmyślny począł w nich czcić wyższorzędne istoty.
Cesarzu, wielb jednego Boga, który ci dał życie i koronę, który się ofiarował na krzyżu dla zbawienia naszego, który zbłąkanym obwieścił prawdę, a żałujących za grzechy łaskawie tuli do Siebie“.
Maksymian pohamowawszy gniew, kazał Katarzynie przybyć nazajutrz do pałacu. Stanąwszy przed nim, dziewica tak śmiało i odważnie piorunowała przeciw pogaństwu, i tak gorąco polecała Chrześcijaństwo, że cesarz dziwił się jej rozumowi i nie wiedział, co na jej wywody odpowiedzieć.
Zatrzymał ją tymczasowo u siebie i zwołał pięćdziesięciu co najprzedniejszych filozofów i mędrców na publiczną dysputę z Katarzyną.
Wobec licznego i wybranego grona słuchaczów najwymowniejsi z filozofów przedłożyli jej powody, przemawiające za czcią bogów państwowych. Katarzyna tak bystro wykazała fałszywość i nicość ich rozumowania, że mędrcy rumienili się ze wstydu, następnie zaczęła tak dobitnie i przekonywająco mówić o wszechmocności Boga, Pana Nieba i ziemi, Ojca wszystkich ludzi i o Boskim Zbawicielu, że pięćdziesięciu filozofów nie tylko przyznało się do klęski, jaką ponieśli, ale nawet śmiało wypowiedzieli gotowość przyjęcia nowej wiary.
Rozgniewany cesarz nie mógł tego przenieść i skazał wszystkich na stos. Potem starał się ująć Katarzynę pochlebstwami i przywieść ją do zaparcia się Chrystusa, lecz Katarzyna pozostała niezachwianą w wierze. Popadłszy tedy Maksymian w gniew szalony, rozkazał ją siec rózgami, zamknąć w więzieniu i nie dawać jej ani pożywienia, ani napoju.
Gdy ją z sali wyprowadzono, oświadczyła, że wielu najbliższych jego osobie dworzan uwierzy w Chrystusa i wejdzie razem z nią do Nieba. Jako też wieszczba jej się spełniła, małżonka bowiem Maksymiana, podziwiając stałość dziewicy, wezwała dowódcę wojska Porfyriusza wraz z 200 żołnierzami i kazała się zawieść do więzienia. Po krótkiej z Katarzyną rozmowie uwierzyła w Chrystusa i przyjęła z Porfyriuszem i całą rotą żołnierzy Chrzest św.
Po dwunastu dniach stanęła Katarzyna powtórnie przed cesarzem, który nie mógł się nadziwić anielskiej piękności dziewicy, lubo przez dłuższy czas pokarmem sił swych nie pokrzepiła. „Oddaj cześć bogom — odezwał się do niej łagodnie — a podzielę się z tobą rządami państwa.
Nie zmuszaj mnie też do chwycenia się takich środków, które by mogły nadwerężyć piękność twoją“. Na co Święta odpowiedziała: „Nie przeceniaj tego, co może zniszczyć choroba lub wiek podeszły; piękność przemija, prawda tylko jest wiecznotrwałą. Jestem i pozostanę chrześcijanką“.
Maksymian skazał ją tedy na karę koła; zaledwie ją wszakże do niego przywiązano, piorun rozwiązał jej pęta, druzgocąc koło i zabijając wielu pogan, a lud począł na cały głos wołać: „Wielkim jest Bóg Chrześcijan!“ Sam cesarz pozostał niewzruszonym i myślał o innym rodzaju męczarni.
Przypadła więc do niego cesarzowa i błagała go, aby przestał dręczyć panienkę, którą Bóg wziął widocznie pod Swą opiekę. Srogi okrutnik kazał natomiast pochwycić małżonkę i niezwłocznie ściąć jej głowę. Porfyriusz ośmielony przykładem monarchini, wraz z owymi dwustu szeregowcami również przyznał się do chrześcijaństwa, za co ich ta sama spotkała kara, po czym dopiero przyszła kolej na Katarzynę.
Ukląkłszy tedy, modliła się o wytrwałość dla Chrześcijan, jako też nawrócenie niewiernych, kończąc modlitwę następującymi słowy: „Przyjmij, Panie, łaskawie duszę moją, a ciało moje, które Ci ofiaruję ukryj przed mymi nieprzyjaciółmi, aby go nie oglądali“.
Potem głowa jej potoczyła się na ziemię, ale zamiast krwi wytrysło z rany mleko i w okamgnieniu pojawili się Aniołowie, którzy dziewicze jej ciało przenieśli na górę Synaj, tamże je grzebiąc. Nad grobem jej wystawiono później wspaniały kościół z klasztorem świętej Katarzyny. Zdobi zaś tę Świętą trojaka korona, jedna z lilii niewinności, druga z wawrzynu nauki, a trzecia z palm męczeństwa. Święta Katarzyna uchodzi za Patronkę nauki i filozofii.
Nauka moralna.
Chwalebna walka Świętej Katarzyny za Chrystusa i Naukę Jego jest widocznym stwierdzeniem słów Świętego Pawła w liście swoim do Rzymian w rozdz. 5, wierszu 5: „Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany“.
Duch Święty leczy siedmiorakie złe, które kazi i szpeci życie ludzkie. Z tych pierwszym złem jest dziecinne postępowanie wielu ludzi, trawiących całe życie na zajmowaniu się rzeczami błahymi i marnościami. Zapobiega zaś temu Duch Święty Darem mądrości, zwracając uwagę naszą na rzeczy poważniejsze i większą mające wartość.
Drugim złem jest zapatrywanie się wielu ludzi na zewnętrzny pozór rzeczy zmysłowych i uganianie się za nim. Przeciwko temu działa Duch Święty, zaostrzając w nas dar wnikania w istotę rzeczy i poznawania cudów ukrytych w stworzeniach, w których Bóg przemieszkuje.
Trzecim złem jest zuchwalstwo, z jakim się ludzie narażają na niebezpieczeństwo tego świata. Przeciwko temu uzbraja nas Duch Święty Darem mądrości i przezorności w wybieraniu tego, co służy ku zbawieniu duszy naszej.
Czwartym złem jest ludzka słabość, brak odwagi i namyślanie się w szukaniu Królestwa Bożego i Sprawiedliwości Jego. Na tę ułomność darzy nas Duch Święty siłą pokonywania zawad i trudności. Piątym złem złuda rozumu w rozróżnianiu złego i dobrego.
Tutaj uposaża nas Duch Święty Darem wiedzy, która nam ułatwia poznanie Prawdy i Nauk Boskich i zastosowanie do nich czynów naszych. Szóstym złem jest wzgarda rzeczy świętych i niebieskich. Od tego złego chroni nas Duch Święty Darem pobożności, która w nas wytwarza miłość Boga i zaszczepia zamiłowanie modlitwy.
Siódmym złem jest zarozumiałość, wskutek której ludzie mało się troszcząc o zbawienie, nawet w największych niebezpieczeństwach nad sobą nie czuwają. Od tego zabezpiecza nas Duch Święty Darem bojaźni, która wszczepia w nas wstręt do grzechu, obawę utraty Łaski Bożej i szczerą pokorę.
Starajmy się przeto, abyśmy byli za przykładem Świętej Katarzyny Przybytkiem Ducha Świętego, nie przybytkiem diabła. Wyrzeczmy się złych popędów i skłonności, oddajmy się pod kierunek Ducha Świętego, aby czyny nasze uczyniły nas godnymi nadprzyrodzonej i wiecznej nagrody.
Modlitwa.
Boże, Któryś na górze Synaj Mojżeszowi Przykazania nadał, i na temże miejscu przez Świętych Aniołów Twoich ciało Świętej Katarzyny, Panny i Męczenniczki Twojej cudownie złożyć kazał, dozwól, prosimy, abyśmy za jej zasługami i wstawieniem się, do tej wyżyny, którą jest Chrystus, dostać się zasłużyli. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który króluje w Niebie i na ziemi. Amen.
Litania do Św. Katarzyny, Panny i Męczenniczki.
Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami!
Synu Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty Boże,
Święta Trójco Jedyny Boże,
Święta Marya, módl się za nami.
Święta Katarzyno, Panno i Męczenniczko,
Święta Katarzyno, Miłośnico Boga w Trójcy jedynego
Święta Katarzyno, Oblubienico Chrystusowa,
Święta Katarzyno, naczynie pełne Darów Ducha Świętego,
Święta Katarzyno, chwało Krzyża Świętego,
Święta Katarzyno, Boga-Rodzicy Panny honoru wielka rozszerzycielko,
Święta Katarzyno, wierna czcicieli Bożych naśladowniczko,
Święta Katarzyno, prawdziwej mądrości i świątobliwości przykładzie,
Święta Katarzyno, od Ducha Świętego w naukach wyćwiczona,
Święta Katarzyno, prawdziwej mądrości wzorze,
Święta Katarzyno, koroną roztropności i świątobliwości uwieńczona,
Święta Katarzyno, w osiemnastu latach przedziwna mistrzyni,
Święta Katarzyno, światło najjaśniejsze kościoła aleksandryjskiego,
Święta Katarzyno, gorliwa Jezusa Chrystusa czcicielko,
Święta Katarzyno, wyznawców Jezusa Chrystusa mężna obronicielko,
Święta Katarzyno, pogańskich filozofów i bałwochwalców śmiała pogromicielko,
Święta Katarzyno, szkół chrześcijańskich ozdobo,
Święta Katarzyno, za swego Oblubieńca Jezusa Chrystusa i Jego Kościół Święty dziwnie rycerko wojująca,
Święta Katarzyno, młodzieży szkolnej Patronko,
Święta Katarzyno, czystością żywota i panieńską niewinnością jaśniejąca,
Święta Katarzyno, gorliwością zbawienia dusz pałająca,
Święta Katarzyno, obronicielko panieństwa,
Święta Katarzyno, promotorko Wiary Świętej,
Święta Katarzyno, oświecicielko zostających w ciemności niedowiarstwa,
Święta Katarzyno, mądrością od Ducha Świętego udarowana,
Święta Katarzyno, nauczycielko mędrców,
Święta Katarzyno, Patronko osobliwsza naukami się bawiących,
Święta Katarzyno, Chrystusowych dziewic i chwalców Jego wyobrażenie żywe,
Święta Katarzyno, przedziwna cierpiącego Jezusa Chrystusa miłośnico,
Święta Katarzyno, wzgardzicielko świata,
Święta Katarzyno, burzycielko pogaństwa,
Święta Katarzyno, przewodniczko zaślepionych na drogę wieczności,
Święta Katarzyno, tryumfatorko nad nieprzyjaciółmi Kościoła Bożego,
Święta Katarzyno, cesarzową z przednimi filozofami i mnogość ludzi Jezusowi pozyskująca,
Święta Katarzyno, w obietnicach i mękach niewzruszona kolumno,
Święta Katarzyno, do Ciebie się uciekających cudowna podporo,
Święta Katarzyno, w ciele ludzkim aniele,
Święta Katarzyno, Porfiriusza i żony Maksymina nauczycielko,
Święta Katarzyno, do Korony męczeńskiej pomocnico,
Święta Katarzyno, której Chrystus Pan wraz z Najświętszą Maryą Panną i Józefem Świętym po Chrzcie Swoim objawić się raczył,
Święta Katarzyno, którą Chrystus Pan, przy cudownym objawieniu Swoim, Miłością Swoją na wieczną Oblubienicę Sobie poślubić raczył,
Święta Katarzyno, która gardząc króla ziemskiego obietnicami, groźbą i katowniami, Łaskę sobie u Króla Niebieskiego pozyskała,
Święta Katarzyno, któraś koło, narzędzie swych katowni, Mocą Bożą zgruchotała,
Święta Katarzyno, w katowniach nieustraszona,
Święta Katarzyno, któraś, aby od śmierci grzechowej ludy odwieść, śmierć męczeńską ochotnie podjęła,
Święta Katarzyno, któraś srodze skatowana, głodem przez jedenaście dni morzona, na koniec z rozkazu Maxymina w osiemnastym roku życia swego, mieczem ściętą została,
Święta Katarzyno, której ciało Rękami Anielskimi na górze Synaj w Arabii, cudownie pogrzebione zostało,
Święta Katarzyno, której płomieni gorącej i żywej miłości ku Bogu wielkość mąk cierpianych przygasić nie mogła,
Święta Katarzyno, do Ciebie się uciekających potężna podporo,
Święta Katarzyno, Zakonu Kaznodziejskiego Opiekunko i Patronko,
Święta Katarzyno, my Twoi słudzy i służebnice, Przyczyny Twej wzywamy,
Święta Katarzyno, abyś nas od upadku w Wierze podtrzymywała,
Święta Katarzyno, abyś nam Mądrość Niebieską zjednała,
Święta Katarzyno, abyśmy głębokie Tajemnice Boskie bardziej wierzyć niż badać rozumem usiłowali,
Święta Katarzyno, aby oziębłe serca nasze ogniem Miłości Boskiej pałały,
Święta Katarzyno, abyśmy się godnymi oblubienicami Chrystusa stali,
Święta Katarzyno, abyś nam Dary Ducha Świętego uprosiła,
Święta Katarzyno, abyś nas żyć doskonale według Prawa Boskiego nauczyła,
Święta Katarzyno, abyś nam wzgardę świata i zaparcie się samych siebie zjednała, abyśmy z drogi prowadzącej do wieczności nie ustępowali,
Święta Katarzyno, abyś nas od wszelkiej skazy grzechowej broniła,
Święta Katarzyno, abyś nam niepokalane życie wyprosiła,
Święta Katarzyno, abyś nam zwycięstwo nad dusznymi nieprzyjaciółmi wybłagała,
Święta Katarzyno, abyśmy przy zamachach czartowskich, niewzruszeni w Wierze i cnotach pozostali.
Święta Katarzyno, przez miłość Twoją ku Bogu,
Święta Katarzyno, przez zasługi Twoje,
Święta Katarzyno, przez heroiczną odwagę w męczeństwie,
Święta Katarzyno, przez okrutne katowanie Twoje,
Święta Katarzyno, przez cierpienie ciężkiego głodu,
Święta Katarzyno, przez wszystkie Dobrodziejstwa, którymi Cię Jezus udarował,
Święta Katarzyno, przez niewypowiedziane affekta Oblubieńca Twego, a Pana naszego,
Święta Katarzyno, przez śmierć Twoją, przyczyny Twej wzywamy,
Baranku Boży, Który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie!
Baranku Boży, Który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie!
- Baranku Boży, Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Panie!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!
Ojcze nasz.. Zdrowaś Marya.. Chwała Ojcu…
V. Módl się za nami Święta Katarzyno, Panno i Męczenniczko.
R. Abyśmy się stali godnymi Obietnic Chrystusa Pana.
V. Panie! wysłuchaj modlitwy nasze.
R. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.
V. Módlmy się: Boże! Któryś na wierzchu góry Synaj dał Prawo w ręce Mojżeszowi, i na tymże miejscu przez Świętych Aniołów Twoich ciało Świętej Katarzyny, Panny i Męczenniczki Twojej, cudownie pochować raczyłeś, daj nam to łaskawie, prosimy Cię, Panie, przez Jej zasługi i przyczynę, abyśmy przy rozłączeniu się z tym światem do Góry, gdzie jest Chrystus, dojść mogli. Przez Tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, Który z Tobą żyje i króluje w Jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków.
R. Amen.