Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza.

W one dni: Rzekli do siebie bezbożni żydzi: «Chodźcie, uknujemy spisek przeciw Sprawiedliwemu, bo Prawo nie będzie odjęte od kapłana, ani rada od mędrca, ani przepowiednia od proroka.

Chodźcie, poraźmy go językiem, i nie nastawiajmy ucha na jego mowy!» Wysłuchaj mnie, Panie, a usłysz głos mych przeciwników!

Czyż za dobro płaci się złem, że ryją jamę na moją duszę?

Wspomnij, jak stawałem przed Tobą, aby przemawiać na ich korzyść, a oburzenie Twoje na nich odwrócić.

Oto dlatego wydaj ich dzieci na pastwę głodu i powal ich ostrzem miecza!

Niech żony ich stracą dzieci i staną się wdowami, a ich mężowie niech zginą od zarazy, młodzieńcy ich zaś niech będą rażeni mieczem na wojnie.

Niech da się usłyszeć krzyk z ich domów, gdy Ty sprowadzisz na nich nagle uzbrojone zgraje.

Albowiem wykopali dół, by mnie pochwycić, a na nogi moje skrycie zastawili sidła.

Ale Ty, Panie, znasz wszystkie ich spiski, aby mnie zgładzić.

Przestępstwa ich nie przebaczaj, a grzechu ich nie zmazuj sprzed Twego oblicza.

Niech padną przed oczyma Twymi! W czasie gniewu Twego przeciwko nim działaj, Panie, Boże nasz.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.
J 12:10-36

Onego czasu: Najwyżsi kapłani umyślili zabić także i Łazarza, bo wielu żydów odstępowało z jego przyczyny i wierzyło w Jezusa.

A nazajutrz wielka rzesza, która była przyszła na święta, gdy usłyszała, że Jezus zdąża do Jerozolimy, nabrała gałązek palmowych i wyszła na Jego spotkanie wołając:

«Hosanna! Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, król izraelski».

A Jezus znalazł osiołka i wsiadł na niego, jako napisano:

Nie bój się, córko Syjonu! Oto król twój przybywa siedząc na oślęciu.

Tego z początku nie rozumieli uczniowie Jego, ale gdy był Jezus uwielbiony, wówczas przypomnieli sobie, że tak było o Nim napisane i że tak Mu uczyniono.

Dawała przeto świadectwo rzesza, która z Nim była, gdy wywołał z grobu Łazarza i wskrzesił go z martwych.

Dlatego rzesza wyszła na Jego spotkanie, bo słyszeli, że On ten cud uczynił.

Faryzeusze zaś mówili między sobą: «Widzicie, żeśmy nic nie dokazali.

Oto cały świat poszedł za nim».

Byli także i niektórzy poganie między tymi, którzy przybyli na święta, aby hołd złożyć Bogu.

Ci tedy zwrócili się do Filipa, który był z Betsajdy Galilejskiej, i prosili go mówiąc: «Panie, chcemy zobaczyć Jezusa».

Poszedł Filip i powiedział Andrzejowi, Andrzej zaś i Filip powiedzieli Jezusowi.

A Jezus odpowiedział mówiąc: «Przyszła godzina, aby uwielbiony był Syn Człowieczy.

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarno pszeniczne wrzucone w ziemię nie obumrze, samo zostanie, lecz jeśli obumrze, wiele owocu przynosi.

Kto miłuje życie swoje, straci je ale kto ma w nienawiści życie swoje na tym świecie, na żywot wieczny zachowa je.

Kto by chciał mi służyć, niech mnie naśladuje, a gdzie ja jestem, tam będzie i sługa mój.

Jeśli kto służyć mi będzie, uczci go Ojciec mój. Teraz zatrwożyła się dusza moja.

Może mam powiedzieć: Ojcze, wybaw mnie od tej godziny?

Ale wszakże przyszedłem na tę godzinę.

Ojcze, uwielbij imię Twoje».

I stał się głos z nieba: I uwielbiłem, i jeszcze uwielbię.

A rzesza, która stała i słyszała, mówiła, że zagrzmiało.

A inni mówili, że Anioł do Niego przemówił.

Odpowiedział Jezus mówiąc: «Nie dla mnie stał się ten głos, ale dla was.

Teraz jest sąd świata, teraz książę tego świata precz wyrzucony zostanie.

A ja, gdy nad ziemię podwyższony będę, wszystko do siebie przyciągnę».

(A mówił to oznajmując, jaką śmiercią miał umrzeć.)

Odpowiedziała Mu rzesza: «My słyszeliśmy z Zakonu, że Chrystus trwa na wieki, a jakoż, Ty powiadasz, że trzeba, aby podwyższony był Syn Człowieczy?

Któż to jest Syn Człowieczy?

» Rzekł im tedy Jezus: «Jeszcze tylko krótko światłość będzie pośród was.

Chodźcie, póki światłość macie, aby was ciemności nie ogarnęły, a kto w ciemności chodzi, nie wie, dokąd zdąża.

Dopóki światłość macie, wierzcie światłości, abyście synami światłości byli».

To powiedział Jezus i odszedł, i ukrył się przed nimi.