Quicumque: Wyznanie wiary św. Atanazego

 

 

Ktokolwiek chce być zbawiony, musi

przede wszystkim wyznawać katolicką

wiarę, której, jeśliby kto nie zachował

całej i nienaruszonej, bez wątpienia

zginie na wieczność.

 

Wiara zaś katolicka polega na

tym, abyśmy czcili jednego Boga w

Trójcy, a Trójcę w jedności, nie mieszając

Osób ani nie rozdzielając istoty; inna jest

bowiem osoba Ojca, inna Syna, inna Ducha świętego, lecz Ojca i Syna, i Ducha świętego

jedno jest Bóstwo, równa chwała, współwieczny majestat.

 

Jaki Ojciec, taki Syn, taki Duch święty: nie stworzony Ojciec, nie stworzony Syn,

nie stworzony Duch święty; niezmierzony Ojciec, niezmierzony Syn, niezmierzony Duch

święty; wiekuisty Ojciec, wiekuisty Syn, wiekuisty Duch święty, a jednak nie trzej

wiekuiści, lecz jeden wiekuisty, jak i nie trzej nie stworzeni ani trzej niezmierzeni, lecz

jeden nie stworzony i jeden niezmierzony.

Podobnie wszechmocny jest Ojciec, wszechmocny Syn, wszechmocny i Duch

święty: a jednak nie trzej wszechmocni, lecz jeden wszechmocny.

 

Podobnie Bogiem jest Ojciec, Bogiem Syn i Bogiem Duch święty: a jednak nie

trzej bogowie, lecz jeden jest Bóg Tak też Panem jest Ojciec, Panem Syn, Panem i Duch

święty: a jednak nie trzej panowie, lecz jeden jest Pan.

 

Ponieważ jak każdą z osób osobno Bogiem i Panem prawda chrześcijańska

wyznawać nam każe, tak katolicka religia zabrania nam mówić o trzech bogach lub trzech

panach. Ojciec przez nikogo nie został uczyniony ani stworzony, ani zrodzony.

Syn

pochodzi od Ojca, nie jest uczyniony ani stworzony, lecz zrodzony. Duch święty

pochodzi od Ojca i Syna, nie jest ani uczyniony, ani stworzony, ani zrodzony, lecz

pochodzący.

 

Jeden więc jest Ojciec a nie trzej ojcowie; jeden Syn, a nie trzej synowie; jeden

Duch święty, a nie trzej duchowie święci. I nic w tej Trójcy nie jest wcześniejsze lub

późniejsze, nic większe lub mniejsze, lecz trzy osoby w całości są sobie współwieczne i

zupełnie równe, tak iż we wszystkim – jak już wyżej wypowiedziano – trzeba czcić i konieczne jest dla wiecznego zbawienia, by także wierzyć należycie we Wcielenie Pana

naszego Jezusa Chrystusa.

 

Wiara katolicka polega na tym, aby wierzyć i wyznawać, że

Pan nasz Jezus Chrystus, Syn Boży, jest Bogiem i człowiekiem. Jest Bogiem jako zrodzony

z istoty Ojca przed wiekami i jest człowiekiem jako zrodzony z istoty matki w czasie.

Prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, złożony z rozumnej duszy i ludzkiego

ciała, równy Ojcu według Bóstwa, mniejszy od Ojca według człowieczeństwa.

 

A choć jest

i Bogiem, i człowiekiem, to jednak Chrystus nie jest dwiema osobami, lecz jedną – jedną

zaś osobą jest nie przez przemianę Bóstwa w naturę cielesną, ale przez przyjęcie

człowieczeństwa w Boga; jeden najzupełniej nie przez zmieszanie się natur, ale przez

jedność osoby.

 

Albowiem jak rozumna dusza i ciało jednym są człowiekiem, tak Bóg i człowiek

jednym są Chrystusem. Poniósł On mękę dla naszego zbawienia, zstąpił do otchłani,

trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca

wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

 

Na Jego przyjście

wszyscy ludzie mają powstać w swoich ciałach i zdadzą sprawę z własnych uczynków:

ci, którzy dobro czynili, przejdą do życia wiecznego, ci zaś, którzy zło czynili, do ognia

wiecznego. Taką jest wiara katolicka. Jeśli ktoś nie będzie jej należycie i stanowczo

wyznawał, nie może być zbawiony. Amen.

 

Wyznanie Wiary Św. Atanazego biskupa aleksandryjskiego i Doktora Kościoła