Święty Józef Sebastian Pelczar:

ODWIECZNY WYBÓR NAJŚW. PANNY MARYI NA MATKĘ SYNA BOŻEGO I NIEPORALANE JEJ POCZĘCIE

Przedstaw sobie że słyszysz Najśw. Pannę Maryję, przemawiającą słowy Pisma św.: Pan mię posiadł na początku dróg swoich (Przyp. VIIl, 22).

Wyroki Boże w wyborze N. Panny Maryi na Matkę Słowa Przedwiecznego.

Rozważ, że Syn Boży, mając przyjąć naturę ludzką, mógł przyjść na świat w wieku dojrzałym, jak Adam, ale w wyrokach odwiecznych postanowiono, aby narodził się z  dziewicy za sprawą Ducha Świętego; a wybór Boży padł od wieków na Najświetszą Pannę Maryje, córkę Joachima i Anny.

Podziwiaj tu i uwielbiaj wyroki Boże. Oto Bóg w tym celu użył niewiasty do wykonania dzieła odkupienia rodu ludzkiego, iżby Odkupiciel był nam we wszystkiem podobny krom grzechu i miał także Matkę, którejby mógł słuchać z pokorą,

– powtóre, iżby w naprawie miała udział niewiasta, jak upadek rozpoczał się od niewiasty,

– po trzecie, aby ta Niewiasta była Pośredniczką naszą u Syna, jak Syn jest Pośrednikiem u Ojca

– wreszcie, aby ta Niewiasta, najpodobniejsza do Słowa Wcielonego, była Mistrzynią wszystkich ludzi, jako najlitościwsza i łaski pełna,

była ich Matką, – jako Bogarodzica, wyniesiona ponad niebo i ziemię, była ich Królową;

– oddajże hołd mądrości i miłości Bożej i uczcij Tę, którą Bóg tak wywyższył, a zarazem poleć siebie macierzyńskiemu Jej Sercu.

Wybór Najświętszej Panny na Matkę Syna Bożego, postanowiony od wieków, był podstawą Jej wielkości, sięgającej według słów Doktora Anielskiego prawie nieskończoności,

jakoteż źródłem niewysłowionych przywilejów, jakie z hojności Bożej otrzymała, mianowicie zachowania od grzechu pierworodnego i grzechów uczynkowych, pełności łask wszelakich i połączenia dziewictwa z  macierzyństwem.

Słusznie tenże Duch Święty wkłada w usta N.P. Maryi te słowa:

Pan mię posiadł na początku dróg swoich, to jest, wybrał od wieków, Jam wyszła z ust Najwyższego, pierworodna przed wszystkiem stworzeniem, bo umiłowana od wieków nad wszystkie stworzenia, a stąd pełna łaski i chwały.

Ciesz się z tego wyniesienia Bogarodzicy, a twojej Matki i Króloweji wysławiaj Ją jako zawsze czystą, zawsze świętą i od pierwszej chwili niepokalaną.

Jakąż jest cześć twoja?

Czy sercem, usty i życiem ?

Wyroki Boże w Niepokalanem Poczęciu N P. Maryi.

Rozważ, że co Bóg postanowil od wieków, to wykonał w czasie, i już w raju zapowiedział, że N. P. Maryja w pierwszej chwili poczęcia czyli od tej chwili, kiedy błogosławiona Jej dusza połączy się z ciałem, będzie niepokalaną, to jest, wolną od grzechu pierworodnego;

bo tak rzekł do szatana kusiciela:

Położę nieprzyjaźń między tobą a między niewiastą; i między nasieniem twojem, a nasie- niem Jej;

Ona zetrzę głowę twoją, a ty czyhać będziesz na pięte Jej. (Gen. I, 15).

Według orzeczeń Namiestnika Chrystusowego Piusa IX, który Niepokalane poczecie N. P, Maryi jako artykuł wiary ogłosił, niewiastą obiecaną w raju jest N. P. Maryja.

Według tej obietnicy Bożej,

Maryja przez Syna swego zetrzę głowę szatana, którego siłą jest grzech i który na ksztalt węża będzie się wił pod Jej stopą, chcąc przynajmniej pięty dosięgnąć, to jest, przynajmniej w pierwszej chwili poczęcia zatruć Najśw. Pannę swoim jadem; lecz i to mu się nie uda, bo Ona będzie od pierwszej chwili Niepokalaną.

Prośże teraz, abyś przynajmniej na przyszłość ustrzegł(a ) się tego jadu czartowskiego.

Czy się o to modlisz i nad tym pracujesz?

Rozważ dalej, że z odwiecznego wyroku Bożego, przeznaczającego Najśw. Pannę na Bogarodzicę, wynika niepokalane Jej poczęcie; bo czyż Bóg mógł dopuścić, aby Matka Boża była acz na chwilę niewolnicą czarta i nosiła na sobie znamię przekleństwa;

wszakże Jej niesława spadłaby zarazem na Boskiego Jej Syna.

Jeżeli pierwsza matka rodu ludzkiego wyszła z rąk Bożych niepokalaną, bo w sprawiedliwości pierwotnej, o ileż słuszniej przystało to drugiej Ewie, prawdziwej Matce żyjących.

Tego wymagała także miłość Trójcy Przenajświetszej ku wybranej od wieków Najśw. Pannie.

Oto Ojciec Niebieski wybrał Ją na swoją Córkę najmilszą, czyż tedy mógł dopuścić, aby tak wielce umiłowana była zarazem ,,córką gniewu” i przedmiotem obrzydzenia?

Syn Boży wybrał Ją na swoją Matkę najdroższą, czyż tedy mógł dopuścić aby tak wywyższona ściągnęła na siebie piętno grzechu, a więc najwieksze poniżenie?

Duch Święty wybrał Ją na swoją Oblubienicę i świątynie Słowa wcielonego; jakże tedy mógł dopuścić,

aby ta Oblubienica została znieważona, ta świątynia zbezczeszczona.

Przeciwnie już w Starym Zakonie rozchodzi się głos Boży: Wszystka jesteś piękna, przyjaciółko moja, a niemasz w tobie zmazy (Pieśń n. p. IV, 7),

Raduj się z tego przywileju Najświetszej Panny i staraj się o piekność duszy.

Czy tak czynisz?