O SĄDZIE OSTATECZNYM
I. Jako śmierć nasza niewątpliwa, tak też jest nieuchronny wyrok
Jezusa Chrystusa, Pana naszego, który będzie nas sądził według dobrych lub złych naszych uczynków. W całéj Ewanielii niemasz
nic wyraźniej zapowiedzianego.
II. Cóż na owym Sądzie powiemy o tém mnóstwie grzechów, jakie teraz popełniamy; o tylu łaskach i nawiedzeniach Bożych, których teraz przyjmować nie chcemy?
O! straszliwy dniu Sądu
Pańskiego, kiedy wszystko będzie odkryte, aż do najskrytszych
poruszeń serca, i wszystko policzone! Sprawiedliwi ledwo się
czystemi okażą; jakiż los będzie grzeszników?
III. Dźwięk stępotą uderzeni, tak żyjem, jak gdyby nas ów Sąd Boży, ów wyrok straszny wcale nie czekał.
Nieraz, mając jaką sprawę z ludźmi, niepokoimy się jej wypadkiem, frasujem się
niepewnością jej końca, i wszelkich starań natężamy ku
pozyskaniu pożądanego wyroku; a w sprawie, w któréj Sędzią
będzie Pan Bóg; w sprawie, która się tyczy nie rzeczy znikomych
świata znikomego, lecz zbawienia lub potępienia duszy
nieśmiertelnéj, i gdzie wydany o nas wyrok, ma się przeciągnąć
na całą wieczność, końca niemający; w tej sprawie zostajem
obojętni; prawie nic o niéj nie myślimy; prawie się nawet nie
poczuwamy, że jesteśmy w niej stroną!
(Staw się myślą przed straszliwy Sąd Jezusa Chrystusa. Rozważ
czegobyś na tym Sądzie najwięcej lękał się i żałował. Pomnij, że
najskrytsze grzechy twoje wystąpią tam jawnie, jeśli ich w tém życiu
nie zgładzisz pokutą.)
Odda każdemu według uczynków jego. (Mat. 16.)
Bo się wszyscy musimy okazać przed stolicą Chrystusową, aby
każdy odniósł własne uczynki ciała, według tego co uczynił, lub
dobre lub złe. (Do Kar. 5.)
A niemasz nic zakrytego, coby się wyjawić nie miało. (Łuk. 12.)
Słowa którem mówił, te go będą sądzić w dzień ostateczny. (Jan.
12.) Jeśli sprawiedliwy ledwo zbawion będzie: niezbożny i grzeszny
gdzież się okażą. (1. Piotr. 4.)
Wy się tedy strzeżcie. Otomci wam wprzód wszystko
powiedział. (Mar. 13.)
Niemasz żadnego potępienia tym, którzy są w Chrystusie
Jezusie, którzy nie wedle ciała chodzą. (Do Rzym. 8.)
Każdy, który się gniewa na brata swego, będzie winien sądu.
(Mat. 5.)
Kto sieje na swém ciele, z ciała też żąć będzie skażenie; a kto sieje
w duchu, z ducha żąć będzie żywot wieczny. (Do Gal. 6.)