Nabożeństwo ku czci Najświętszej
Maryi Panny Bolesnej:
Nabożeństwo to ustanowione jest
na szczególniejsze uczczenie
Boleści i Cierpień Najświętszej
Maryi Panny, stojącej u stóp
krzyża, na którym Syn Jej był
zawieszony.
Najświętsza Maryja Panna
rozumiała potrzebę Tajemnicy
Odkupienia, dlatego wspólnie
niejako z Bogiem Ojcem
ofiarowała na Śmierć Najmilszego
Swojego Syna za zbawienie
świata; lecz jako najserdeczniej
kochająca Matka, w Duszy Swej
współcierpiała z Jezusem wszystkie Jego męczarnie, i wtedy to
siedmiosieczny miecz Boleści Duszę Jej przeniknął.
Rozważanie Boleści Najświętszej Maryi Panny
(Ks. Antoniewicza)
O jak wielką była Żałość i Boleść Twoja, o Najświętsza
Bogarodzico! W czasie gorzkiej Męki Syna Twego, gdyś posłyszała ten
głos ludu wybranego wołający:
– Ukrzyżuj Go! Ukrzyżuj Go! Ukrzyżuj zwiastowanego od proroków,
oczekiwanego Zbawcę świata — Tego, Który nikomu żadnej nie
wyrządził krzywdy, który wszystkim dobrze czynił, który leczył
choroby duszy i ciała; Ukrzyżuj Go, a Krew Jego niechaj padnie na nas i na dzieci nasze!
O słyszy Maryja i dzisiaj te słowa, powtarzane przez usta
nowych krzyżowników Chrystusa; i my może, jeśli nie słowem to
uczynkiem, wywołaliśmy przekleństwa i klęski na nas i braci naszych!
O Maryjo! jaka boleść może być zrównana z Boleścią Twoją, gdyś
ujrzała wśród tego tłumu, krwi łaknącego ludu, Syna upadającego pod
bolesnym krzyża ciężarem, a ten widok krwawy, o ileż to razy ponawia
się dla Serca Twego i ileż to razy widzisz wśród tego tłumu nieprzyjaciół
Kościoła, Pana Jezusa krzyż dźwigającego!
Ale ten krzyż boleśniejszy jest, jak był ów krzyż, który żydzi na
Niego zgotowali! Ach, widzi Maryja wśród tego tłumu może i nas,
gotujących narzędzia do krzyżowania na sercach naszych, Boga naszego,
jako mówi Apostoł Paweł Święty.
Dziś cały świat stał się tą górą „Trupiej głowy”, bo nie masz
miejsca, nie masz godziny, w której by ludzie nie krzyżowali Boga
grzechami swymi! A krzyżując Go pokrzywdzeniem bliźnich, obmową,
nienawiścią, krzyżując Go rozpustą myśli, serca i czynu, krzyżując Go
zgorszeniem, bluźnierstwem, wołamy: uczyń cud, zstąp z krzyża, a
uwierzymy!
O Jezu! Nie, nie zstępuj z krzyża, bo jeśli to uczynisz, cóż się z
nami stanie? Pokąd widzę te Ręce Twoje rozpięte na krzyżu, tę głowę ku
mnie nachyloną, tę Krew płynącą z Boku otwartego, jako zdrój żywotny
serca, nie tracę nadziei!
Ach! Pokąd Ciebie widzę na krzyżu, a widzę i Matkę pod
krzyżem, a jeśli do Niej pod krzyż się udam, wiem, że Ona wyżebrze dla
nędznej duszy mojej, przebaczenie i miłosierdzie u Syna Swojego.
Goniąc po wszystkich drogach za szczęściem i rozkoszą,
uciekamy od cierpienia i smutku; a jednak wyznajmy szczerze, czymże
jest całe życie, jeśli nie ciągiem udręczeniem, tęsknotą, niepokojem?
Przechodzimy z krzyża na krzyż. Dziś na krzyżu pychy i dumy,
jutro na krzyżu rozpusty — dziś miłość świata, jutro miłość własna do
krzyża nas przybija.
I z pełnego nieraz pijemy goryczy kielicha, i ostre ciernie
krwawo wciskają się w dziedzinę myśli naszych.
O czemuż znękani, znudzeni, starci, złudzeni, przesyceni
światem i mniemanym szczęściem jego, nie chcemy przejść pod krzyż
zbawienia, gdzie Matka na nas czeka, aby otrzeć łzy, uspokoić sumienie
nasze, pocieszyć nasze smutki, pojednać nas z Synem Swoim!
Ach! A jeśli na tym krzyżu świata śmierć nas pochwyci, o jak
ciężkie będzie konanie nasze, bez Jezusa i Maryi! O jaka straszna bez
Jezusa i Maryi będzie wieczność nasza!
Lecz jeśli pod krzyżem zbawienia założymy za życia mieszkanie
nasze, o szczęśliwa będzie śmierć nasza, szczęśliwa będzie wieczność
nasza z Jezusem i Maryją!
Przez krzyż do chwały! Innej drogi nie masz do Nieba — bo kto
kocha, ten cierpi; kto kocha Boga, cierpi dla Boga i Bóg będzie nagrodą
jego; — kto kocha świat dla świata cierpi i świat będzie nagrodą jego!
Ileż to dotychczas wycierpieliśmy! a te wszystkie cierpienia, były
może tym czczym ziarnem, rzuconym na niwę życia naszego, które nie
wyrosło i nie wyda owocu!
Ileż to łez wysączyły oczy nasze, lecz one nie przemieniły się w
zdrój żywotnej wody! Bośmy w cierpieniach naszych nie do Boga, ale od
Boga uciekali.
O, inaczej pojęła i zrozumiała boleści żywota Maryja, i dlatego
nie odstąpiła od krzyża zbawienia, na którym widziała konającego Syna
Swego — i w najboleśniejszym cierpieniu jedyną mogła znaleźć
pociechę.
Ciężko nam dźwigać krzyż nasz? Idźmy z krzyżem pod krzyż,
połączmy boleści nasze z Boleściami Jezusa i Maryi, a zostaniemy
dziećmi Chwały Jej!
Litania o Siedmiu Boleściach
Najświętszej Maryi Panny
Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson! Chryste, usłysz nas!
Chryste, wysłuchaj nas!
Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami!
Synu Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty Boże,
Święta Trójco Jedyny Boże,
Święta Maryjo, Matko Bolesna, módl się za nami!
Święta Maryjo, Któraś nie znalazła miejsca w gospodzie,
Święta Maryjo, Któraś zmuszona była szukać przytułku w stajence,
Święta Maryjo, Któraś Twego Pierworodnego w żłóbku złożyła,
Święta Maryjo, Któraś krwawemu Obrzezaniu Syna Twojego obecną
była,
Święta Maryjo, Której powiedziano, że Syn Twój położon jest na znak,
któremu sprzeciwiać się będą,
Święta Maryjo, Której wyprorokowano, że duszę Twą własną miecz
boleści przeszyje,
Święta Maryjo, Któraś z Synem do Egiptu uchodzić musiała,
Święta Maryjo, Któraś rzezią niewiniątek przerażoną była,
Święta Maryjo, Któraś dwunastoletniego Syna Twego w Jeruzalem
zgubionego przez trzy dni żałośnie szukała,
Święta Maryjo, Któraś ciągle na nienawiść żydów ku Synowi Twemu
patrzała,
Święta Maryjo, Któraś Męki i Śmierci Syna Twojego obraz bezustannie w
sercu nosiła,
Święta Maryjo, Któraś w dniu Ostatniej Wieczerzy Syna do Jeruzalem na
Mękę idącego ze smutkiem pożegnała,
Święta Maryjo, Któraś Mękę Ogrójcową i krwawy pot Syna Twojego na
modlitwie wylany, Sercem Matki przeczuwała,
Święta Maryjo, Któraś o Synu przez Judasza zdradzonym, a powrozami
skrępowanym, z Ogrójca wiedzionym wieść odebrała,
Święta Maryjo, Któraś Syna jakoby złoczyńcę przed sąd kapłanów
stawionego widziała, Któraś na Syna fałszywych świadków zeznania
słuchała,
Święta Maryjo, Któraś okrutny policzek przez Najdroższego Syna
Twojego odebrany na Sercu uczuła,
Święta Maryjo, Któraś obelgi od żydów i żołnierzy na Syna Twego
bezbożnie miotane słyszała,
Święta Maryjo, Któraś Syna biczami sieczonego i cierniem
koronowanego ujrzała,
Święta Maryjo, Któraś bezbożny, a haniebny wyrok śmierci na Syna
Twego wydany słyszała,
Święta Maryjo, Któraś Syna Twego Krzyż niosącego spotkała,
Święta Maryjo, Któraś łoskotu przybijania gwoźdźmi Rąk i Nóg Syna
Twojego słuchała,
Święta Maryjo, Któraś ostatnie słowa Syna Twojego na Krzyżu do Serca
przyjmowała,
Święta Maryjo, Któraś konaniu Syna Twojego obecną była,
Święta Maryjo, Któraś zmarłe Ciało Syna Twojego z Krzyża zdjęte na
Macierzyńskie Łono Swoje przyjęła,
Święta Maryjo, Któraś od grobu Syna Twojego cała zbolała do domu
wracała,
Święta Maryjo, Królowo Męczenników,
Święta Maryjo, Zwierciadło wszystkich utrapień,
Święta Maryjo, Morze goryczy,
Święta Maryjo, Opiekunko bolejących,
Święta Maryjo, Wspomożycielko stroskanych,
Święta Maryjo, najszczodrobliwsza pocieszycielko chorobą złożonych,
Święta Maryjo, mocy najpotężniejsza słabych,
Święta Maryjo, pewna Ucieczko grzeszników,
Przez okrutną mękę i śmierć Syna Twojego, wybaw nas, o Królowo
Męczenników.
Przez najcięższe Boleści Serca Twojego,
Przez największe smutki i utrapienia Twoje,
Przez straszne uciski Twoje,
Przez łzy i łkania Twoje,
Przez wszystkie Macierzyńskie w spół ubolewania Twoje,
Przez przemożne pośrednictwo Twoje,
Od niepomiarkowanego smutku, Zachowaj nas, o Matko
Najboleśniejsza.
Od upadku na duchu,
Od trwożliwego umysłu,
Od niechętnego znoszenia wszelkich cierpień,
Od rozpaczy i braku nadziei w Miłosierdziu Bożym,
Od wszelkiej okazji i niebezpieczeństwa zgrzeszenia,
Od sideł szatańskich,
Od zatwardziałości serca,
Od ostatecznej niepokuty,
Od nagłej i niespodziewanej śmierci,
Od potępienia wiecznego,
My grzeszni Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Matko Najboleśniejsza!
Abyś nas w wierze prawdziwej, nadziei i miłości Świętej Opieką Twoją
utrzymywać raczyła, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Matko
Najboleśniejsza.
Abyś nam u Syna Twojego za grzechy nasze doskonałą skruchę i pokutę
wyjednać raczyła,
Abyś wzywającym Cię, pociechę i ratunek Twój udzielać raczyła,
Abyś nas w chwili konania wspierać najszczególniej raczyła,
Abyś nam w stanie Łaski zejście ze świata tego wyjednać raczyła,
O Matko Boska, pełna Łaski, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Matko Najboleśniejsza, Ciebie błagamy, zmiłuj się nad nami.
Baranku Boży, Któryś wobec Matki Twojej przez trzy godziny na Krzyżu
wisiał przez Boleści tejże Matki Twojej w ten czas doznane, przepuść
nam, Panie.
Baranku Boży, Któryś wobec Matki Twojej Bogu Ojcu Ducha oddał,
przez Boleści tejże Matki Twojej w ten czas doznane, wysłuchaj nas,
Panie.
Baranku Boży, Któryś wobec Matki Twojej z Krzyża nieżywy zdjęty, na
Jej Łono złożony został, przez Boleści tejże Matki Twojej w ten czas
doznane, zmiłuj się nad nami!
Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
Kyrie elejson! Chryste elejson! Kyrie elejson!
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryja… Chwała Ojcu…
V. Módl się za nami Matko Najboleśniejsza.
R. Teraz i w godzinę śmierci naszej.
V. Panie! wysłuchaj modlitwy nasze.
R. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.
V. Módlmy się: Niech raczy wstawić się za nami, prosimy, Panie Jezu
Chryste, teraz i w godzinę śmierci naszej do Miłosierdzia Twojego,
Błogosławiona Maryja Panna, Matka Twoja, Której Przenajświętszą
Duszę w chwili Męki i Śmierci Twojej miecz Boleści przeszył. Przez
Ciebie Jezu Chryste, Zbawco świata, Który z Ojcem i Duchem Świętym
żyjesz i królujesz, Bóg po wszystkie wieki wieków. R. Amen.
Modlitwa Św. Bonawentury do NMP Bolesnej
Zdrowaś Maryjo, Boleści pełna, Ukrzyżowany z Tobą, Najboleśniejsza
między niewiastami i Bolesny Owoc Żywota Twojego, Jezus.
— Święta Maryjo, Matko Ukrzyżowanego, módl się za nami
krzyżującymi Syna Twojego, i wyjednaj nam łzy pokuty teraz i w
godzinę śmierci naszej naszej. Amen.
V. We wszystkim utrapieniu i uciśnieniu naszym,
R. Przybądź nam, o Najłaskawsza Panno Maryjo!
V. Módl się za nami, o Panno Najboleśniejsza!
R. Abyśmy się stali godnymi Obietnic i Chrystusa Pana.
Modlitwa do Bolesnego i Niepokalanego Serca Maryi za
grzeszników
O Matko nasza! Serce zbolałe, patrząc na te grzechy tak liczne i ciężkie,
którymi świat na nowo krzyżuje Syna Twego, i ponawia Boleści Serca
Twego, zaledwie się odważa pod Opieką tego Imienia Matki wzywać
Miłosierdzia i ratowania Twego!
O raczej wypadałoby nam zawołać, niechaj ginie ten, który grzech kocha,
Ciebie i Syna Twego kochać i znać nie chce!
Lecz nie, nie, niechaj nie ginie grzesznik, bo dzieckiem jest Syna Twego,
bo za niego On modlił się na krzyżu, bo On Sam wyrzekł, że nie chce
śmierci grzesznika, ale aby się nawrócił i żył; raczej zawołajmy: niechaj
zginie grzech z pośrodku nas.
O Matko! Zabij grzech, a daj zmartwychwstanie grzesznikowi.
O Matko, spojrzyj na te rany, które rozdzierają serce Oblubienicy Syna
Twego — Kościoła naszego — grzechy nasze te rany zadały, Ty je ulecz;
a obudziwszy w nas ducha pokory i pokuty w miłości i Wierze —
użyczywszy nam daru łez zbawiennych, stań Pośredniczką między nami
a Sprawiedliwym Gniewem Syna Twojego, daj nam Łaskę poznania i
wyznania win naszych, a wyproś nam zlitowanie i odpuszczenie onych,
abyśmy z silną wiarą, z dziecinną miłością, z pokorną ufnością do Ciebie
zawołać mogli:
O Matko nasza, zmiłuj się nad nami i nad całym krajem! Amen.
Źródło: Nabożeństwo majowe z rękopisów O. Karola Antoniewicza SJ