LITANIA DO
PRZENAJŚWIĘTSZEGO
SAKRAMENTU
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z Nieba Boże, Zmiłuj się nad nami!
Synu Odkupicielu świata Boże:
Duchu Święty Boże:
Trójco Święta, Jedyny Boże: Zmiłuj się nad nami!
Chlebie żywy, któryś z Nieba zstąpił:
Jezu, utajony w Przenajświętszym Sakramencie:
Jezu, Zbawicielu i Odkupicielu Świata:
Jezu, który pod postacią chleba i wina Ciało i Krew swoje
pożywać nam pozwalasz:
Jezu, któryś nas miłością wieczną ukochał:
Jezu, którego Ciało i Krew pociechę i zbawienie nam przynosi:
Chlebie najsłodszej rozkoszy Królów i Xiążąt:
Pokarmie Aniołów:
Chlebie żyjący, który nas umacniasz:
Napoju żywy, który nas rozweselasz:
Słowo wcielone dla zbawienia ludzi:
Baranku, który jesteś bez zmazy:
Hostyo Przenajświętsza i Kielichu błogosławienia:
Lekarstwo Niebieskie przeciwko truciźnie grzechu:
Lekarstwo nieśmiertelności:
Potoku szczodrobliwości Boskiéj:
Darze przewyższający wszelką obfitość:
Najdroższa pamiątko miłości ku ludziom Pana przedwiecznego: Manno upragnionych:
Wyjątku tych wszystkich, którzy w wierze pasieką schodzą ze
świata;
Zakładzie chwały przyszłej:
Jezu, któryś się stał źródłem łaski i prawdy:
Jezu w Przenajświętszym Sakramencie po siłku utrapionych:
Zmiłuj się nad nami! Zmiłuj się nad nami! Zmiłuj się nad nami!
Zmiłuj się nad nami! Zmiłuj się nad nami!
Jezu w Najświętszym Sakramencie dziwna cudów Boskich
pamiątko:
Jezu w Najświętszym Sakramencie, bankiecie dla powracających
do Ojca niebieskiego synów marnotrawnych:
Jezu w Najświętszym Sakramencie zakładzie nowego
przymierza:
Jezu w Najświętszym Sakramencie zboże wybranych, i wino,
które rodzi Panny:
Jezu, w Najświętszym Sakramencie udzielający nam na podróż
wieczności opatrzenie:
Bądź nam miłościw, przepuść nam Panie.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas Panie.
Od niegodnego przyjmowania Ciała i Krwi Twojej
Przenajświętszej, Zachowaj nas Panie.
Od ponęty bogactw, zaszczytów i roskoszy, Wybaw nas Panie.
Od wszelkiéj niegodnéj pokusy, Wybaw nas Panie.
Przez ofiarę Krwi Twojéj Przenajświętszej, Prosimy Cię Panie.
Przez Miłość Twoję ku uczniom, z któremi jedząc ostatnią
wieczerzę, Krew im i Ciało Twoje pod postacią chleba i wina
pożywać dozwoliłeś:
Przez Twoję nadludzką pokorę, w duchu któréj sam nogi
uczniów Twoich obmywałeś:
Zmiłuj się nad nami! Zmiłuj się nad nami! Przez miłość Twoję dla nas, przez którą ten nam Przenajświętszy
ustanowiłeś Sakrament:
Przez cud niepojęty, który codziennie przy Ofierze Mszy
Kapłańskiéj odnawiasz:
Przez rany Twoje, któreś dla miłości rodzaju ludzkiego otrzymał:
My grzeszni, Ciebie Boże, prosimy: Wysłuchaj nas Panie!
Abyś w nas raczył utrzymywać i utwierdzać wiarę, cześć i miłość
dla tego Przenajświętszego Sakramentu:
Abyśmy zawsze z czystém sumieniem do stołu Pańskiego
przystępować mogli:
Abyś nas raczył uchować od wszelkiéj wątpliwości, herezyi i
odszczepieństwa:
Abyś nas w godzinę śmierci tym Przenajświętszym
Sakramentem na podróż wieczności opatrzyć raczył:
Synu prawdziwy przedwiecznego Boga, w Sakramencie utajony,
prosimy Ciebie: Wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata: Przepuść nam
Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata: Wysłuchaj nas
Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata: Zmiłuj się nad
nami!
V. Panie! wysłuchaj modlitwy nasze.
Zmiłuj się nad nami! Zmiłuj się nad nami!
R. A wołanie nasze niech przyjdzie do Ciebie.
V. Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament.
R. Prawdziwe Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa.
MODLITWA PIERWSZA
Jezu Chryste, Panie nasz, który według woli Ojca
przedwiecznego, i za sprawą Ducha Świętego przez Śmierć Twoję światu ginącemu przywróciłeś życie, wybaw nas od
wszelkiego grzechu i od wszelkiego nieszczęścia przez
Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Twojéj, i spraw, abyśmy
zawsze wiernie prawom Twoim byli posłuszni, i nigdy od nich
nie odstępowali. Amen.
Ojcze nasz, i t. d.
MODLITWA DRUGA
Jezu słodki, Zbawicielu świata, który przez nieograniczoną
miłość ku ludziom raczyłeś pozostać z nami, w
przenajświętszym Sakramencie Krwi i Ciała utajony; uwielbiam
Cię w tym Przenajświętszym Sakramencie, jako Pana i Boga
mojego. Uwielbiam Cię z najgłębszą uniżonością i pokorą.
Składam Ci pokorne dzięki za łaski, któremi nas codziennie
obdarzasz, pomimo iż Cię obrażamy ustawicznie czynami
swojemi. Przychodzę więc u stóp Twego Ołtarza, wynurzyć żal
mój szczery i skruchę za wszystkie przewinienia, których
względem tego Przenajświętszego Sakramentu dopuścić się
mogłem. Przyjmij, Panie, łaskawie prośby moje, wysłuchaj mnie,
o Panie, i spraw to, abym stając się na téj ziemi uczestnikiem
łaski Twojéj, w przenajświętszym Sakramencie nam zostawionéj,
mógł w życiu przyszłém zbawienia wiecznego dostąpić.
Zachowaj mnie Panie od śmierci nagłéj, i dozwól, abym przed
skonaniem posiłkiem tym na drogę wieczności obdarzony został.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym w
jedności Trójcy Przenajświętszej. Amen.
MÓDLMY SIĘ.
Boże, któryś w Sakramencie cudownym Męki Twéj pamiątkę
zostawił, racz nam dać, błagamy, iżbyśmy do przyjmowania
Najświętszego Ciała Twego i Najświętszej Krwi Twojéj jak
najczęściéj i z jak najgłębszém nabożeństwem, dla uleczenia i
zbawienia dusz naszych przez Ciebie odkupionych,
przystępowali i świętością tegoż Sakramentu Królestwo Twoje
sobie zapewnili, który, z Bogiem Ojcem w jedności Ducha
świętego królujesz na wieki. Amen.
Ojcze nasz, i t. d.
Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, i t. d.
AKTY PODCZAS
WYSTAWY
NAJŚWIĘTSZEGO
SAKRAMENTU
O SALUTARIS HOSTIA.
Witaj Przenajświętsza Ofiaro, która nam Wrota niebieskie
otwierasz. Otwórz serce nasze do Twéj miłości; otwórz serca
niewiernych do wiary, i serca grzesznych do pokuty. O Boże, Tyś
Pan życia i śmierci: Ciebie lękają się nieprzyjaciele nasi; przed
Tobą drżą piekielne siły: umocnij nas przeciwko nim: abyśmy
zawsze zwyciężali, co nam do miłości Twojéj i do zbawienia
naszego go przeszkadza. Amen.
UNI TRINOQUE DOMINO.
Bogu w Trójcy jedynemu niech będzie wieczna chwała: Ojcu,
który nas stworzył, i Syna Swego jednorodzonego dla naszego
zbawienia na śmierć wydał; Synowi, który nas odkupił, i Ciało Swe i Krew Swą dał nam w tym Sakramencie na pokarm
zbawienny; Duchowi Świętemu, który nas poświęcił, i miłością
Bożą i nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu serca nasze
zapala: niech Mu będzie cześć, chwała i pokłon od wszelkiego
stworzenia; a nam żywot szczęśliwy w wieczności. Amen.
MÓDLMY SIĘ.
Utajony w tym Najświętszym Sakramencie, Boże wielki, oddaję
Ci najgłębszy pokłon na cześć i chwałę przenajświętszą i
wiekuistą, jaką Ci się należy od wszelkiego stworzenia, a
osobliwie od człowieka, Krwią Twoją najdroższą, miłosiernie
odkupionego i zbawionego.
Pragnę czcią moją nagrodzić wszystkie bluźnierstwa i wszystkie
niewdzięczności, jakie Ci, Jezu Chryste, Panie mój najsłodszy,
wyrządzają tylu zaślepionych grzeszników. Wołam z głębokości
duszy mojéj na ziemię i na świat cały: niech będzie pochwalony
Przenajświętszy Sakrament, Ciało i Krew Pana naszego, Jezusa
Chrystusa, teraz i zawsze i na wieki wieków.
Panie Jezu Chryste, Synu Boga i Synu Maryi, wierzę żeś jest
prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem, i żeś jest w
tym Najświętszym Sakramencie przytomny, Bóg mój i Pan mój.
Błagam, zbaw duszę moję, i daj mi szczęśliwość chwalenia Cię w
Niebie na wieki. Amen.
GDY NAJŚWIĘTSZYM
SAKRAMENTEM
KAPŁAN ŻEGNA
I. Salvum fac.
Zbaw, Panie, lud Swój w pogaństwie, żydowstwie,
odszczepieństwie i w jakiejkolwiek ślepocie zostający; wszakżeś
na to zstąpił na ziemię: wszakżeś się nam na to zostawił w tym
Sakramencie, abyśmy wszyscy żywot wieczny w Królestwie
Twojém otrzymali. Niechże Cię, Boże, wszyscy poznają, czczą i
miłują na wieki. Amen.
II. Salvum fac.
Zbaw, Panie, lud Swój, po wszystkim świecie w grzechu
śmiertelnym zostający; a daj wszystkim łaskę skuteczną do
prawdziwej pokuty. Przyjm marnotrawne dzieci do Swego
miłosierdzia; iżby przebłagawszy nieskończoną dobroć Twoję,
już więcéj od Ciebie nie odstępowały, i już Cię nigdy w sercach
swych nie krzyżowały. Amen.
III. Salvum fac.
Zbaw, Panie, lud Swój po wszystkim świecie teraz i w godzinę
śmierci; daj wszystkim po życiu przykładném szczęśliwe w łasce
i w miłości Twéj skonanie. Daj nam w ranach Twych żyć i
umierać, a tym, którzy się tu teraz na chwałę Twoją zgromadzili,
pobłogosław, jako dziedzictwu Swemu, na wieki, Amen.
MÓDLMY SIĘ.
Przeżegnaj i błogosław, Chryste Jezu, duszę moję; a będzie nad
śnieg bielsza; przeżegnaj i błogosław ciało moje; a żaden mi
nieprzyjaciel nie zaszkodzi. Błogosław, Jezu mój wszystkim dobrym zamiarom, pracom i
nadziejom moim; błogosław mym domownikom, rodzinie i
przyjaciołom moim; obacz nas łaską Swą Przenajświętszą.
Bądź pochwalony i błogosławiony, nad wszelką chwałę
wywyższon, Jezu, Zbawicielu mój; bądź czczony od wszelkiego
stworzenia, przez święte Imię Twoje, teraz i na wieki.
Pragnę, Boże wszechmogący, serce me przeniknąć i napełnić
miłością ku Tobie wszystkich Aniołów, wszystkich Świętych
Twoich: iżbym Ciebie, Pana mojego, Dobro najwyższe, ze
wszystkiemi Nieba i ziemi mocami miłował, wychwalał i
błogosławił wiecznie.
Jezu Najsłodszy, Ty znasz i wiesz, że Cię najwięcej, nad
wszystko i ze wszystkich sił moich kocham. O Panie, pomnóż we
mnie wiarę; uczyń jeszcze obfitszą i doskonalszą miłość mą ku
Tobie: niech ona będzie tak nieskończona i niezmierna, jak jest
nieskończone, niezmierne, i bez granic Twoje miłosierdzie nad
światem:
O Boże, Miłości duszy mojéj, Boże mój, Odkupicielu i
Zbawicielu, którego się miłością nasycają Cherubinowie i
Serafinowie, wszyscy duchowie Niebiescy, a nad wszystkich
Królowa Anielska: daj mi zupełnie i wiecznie miłością Twą Boską
nasycać się i cieszyć; daj mi łaskę dostateczną do godnego
chwalenia i sławienia najświętszego Imienia Jezus teraz i na
wieki. Amen.
AKTY DO
NAJŚWIĘTSZEGO
SAKRAMENTU
PODCZAS
PROCESSYI
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! który
z wysokości Nieba dla zbawienia naszego zstąpiłeś na ziemię, i
będąc prawdziwym Bogiem, stałeś się prawdziwym
człowiekiem. Niech wszelkie kolano na Niebie, na ziemi, i pod
ziemią upada przed wielkością Bóstwa Twego!
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
w żywocie matki Twojéj, Panny niepokalanéj, nawiedził Elżbietę.
Błagamy Cię, o Boże! zostawuj nam takiéż skutki łaski Twéj,
jakich natenczas w domu Zacharyaszowym uczynił.
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
był na ręku Najświętszéj Panny do Kościoła Jerozolimskiego
niesiony, kiedy Cię zabierzał Symeon, i od przeczystéj Matki
Twéj przyjął Cię, Boga swojego. Daj nam tak Ciebie w Kommunii
świętéj przyjmować, abyśmy się godziny śmierci nie lękali, ale na
Twój Sąd wieczny z ufnością i z pokojem czekali.
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
Dzieciątkiem jeszcze będąc niewinnem, musiał do Egiptu przed
srogiem nieprzyjacielem być unoszony. Daj nam, prosimy,
abyśmy umieli unikać pokusy do grzechu; abyśmy znali się tu
być pielgrzymami na wygnaniu, do Nieba tęsknili i tam serce
swe w pokornéj modlitwie zwracali!
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
do Jeruzalem dobrowolnie na mękę się zbliżał, kiedy pobożne
rzesze i niewiniątka poprzedzały Cię, wołając: Błogosławiony,
który idzie w Imię Pańskie! Daj nam, Boże! niewinność serca, i
gotowość głoszenia Twéj chwały. Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
od swoich nieprzyjaciół, jako najgorszy złoczyńca, publicznie był
oprowadzany. Niech Ci tę zniewagę osłodzimy, wołając z
najgłębszą pokorą: Boże nasz! Tobie cześć, Tobie chwała na
wieki!
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś
cierpliwie niósł Krzyż swój na górę Kalwaryi. Jak byłeś w ów
czas pośmiewiskiem dla tłumów grzeszników, zaślepieniem i
szaleństwem rażonych; tak miéj teraz od nas, od wszystkiego
świata, od chorów Anielskich, pokłon, chwałę i uwielbienie: boś
Ty jest Bóg nasz, i Pan nasz.
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! który
nikim nie gardzisz i nikogo nie opuszczasz. Nawiedź nas,
błagamy, w godzinę śmierci naszej, iżbyś nas posilił na drogę
wieczności, i stał się nam wieczną szczęśliwością, Boże litościwy!
żebrzemy oto twego miłosierdzia.
Bądź pochwalon, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! który
z nieograniczoną łaską ukończywszy swe działo odkupienia,
Krwią je Przenajświętszą zapieczętowawszy, wstąpiłeś na
Niebiosa i siedzisz na prawicy Boga Ojca wszechmogącego, a
ztamtąd przyjdziesz sądzić żywych i umarłych. Przyjmij nas,
błagamy, do Królestwa Twéj chwały, nie pomnąc na winy nasze.
Błogosław, Panie! domy Chrześciańskie, gdzie przykazań Twych
strzegą, i daj nam łaskę potrzebną do ciągłego onych
zachowywania. Błogosław nam w doczesnych naszych
potrzebach, ile tego do służby Twojéj i do zbawienia naszego
pożądany. Błogosław wszystkim, którzy tu są przytomni i tym,
co się niemogąc z nami tu połączyć, mają swe serce do Ciebie
obrócone. Daj nam wszystkim, którzy teraz na Ciebie, Boga
naszego zakrytego, ze czcią patrzymy, oglądać twarz Twoję przenajświętszą w radości nieskończonéj przez wszystkie wieki
wieków. Amen.
CZTERY EWANGELIE
NA BOŻE CIAŁO
EWANGELIA I. (Według Ś. Mateusza.)
Księgi Rodzaju Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, Syna
Abrahamowego: Abraham zrodził Izaaka, Izaak zrodził Jakóba,
Jakób zrodził Judę i bracią jego. Juda zaś zrodził Faresa i Zarę z
Tamary, a Faress zrodził Ezrona, a Ezron zrodził Arama, Aram
zaś zrodził Aminadaba, Aminadab zrodził Naassona, a Naasson
zrodził Salomona, a Salomon zrodził Booza z Rachaby, Boos zaś
zrodził Obeda z Ruthy, a Obed zrodził Jessego; lecz Jesse zrodził
Dawida Króla, a Dawid Król zrodził Salomona z onéj, która była
Urjaszowa; Salomon zaś zrodził Roboama, a Roboam zrodził
Abiama, a Abiam zrodził Azę, a Aza zrodził Jozafata, a Jozafat
zrodził Jorama. Joram zaś zrodził Ozyasza, Ozyasz zrodził
Joatama, a Joatam zrodził Achaza, Achaz zrodził Ezechiasza, a
Ezechiasz zrodził Manassesa, a Manasses zrodził Amona. Amon
zaś zrodził Jozyasza, a Jozyasz zrodził Jechoniasza i bracią jego w
zaprowadzeniu Babilońskiém. Lecz po zaprowadzeniu
Babilońskiém: Jechoniasz zrodził Salatiela, Salatiel zrodził
Zorobabela, a Zorobabel zrodził Abiuda. Abiud zaś zrodził
Eliakima, a Eliakim zrodził Azora. Azor zaś zrodził Sadoka,
Sadok zrodził Achima, Achim też zrodził Eliuda, Eliud zrodził
Eleazara, a Eleazar zrodził Matana. Matan zaś zrodził Jakóba, a
Jakób zrodził Józefa męża Maryi, z któréj się narodził Jezus,
którego zowią Chrystusem.
EWANGELIA II. (Według Ś. Marka.)
Początek Ewanielii Jezusa Chrystusa Syna Bożego, jako napisano
jest u Izajasza Proroka: Oto ja posyłam Anioła mojego przed
oblicznością twoją, który zgotuje drogę twoję przed tobą. Głos
wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, czyńcie proste
ścieżki jego. Był Jan na puszczy, chrzcząc, i przepowiadając
Chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów; i wychodziła do
niego wszystka kraina Judzka i Jerozolimitanie wszyscy, i byli od
niego ochrzczeni w rzece Jordanie, spowiadając się z grzechów
swoich. A Jan był odzian szérścią wielbłądzia, i pasem
skórzanym około biodr swoich, a jadł szarańcze i miód leśny, i
przepowiadał mówiąc: Idzie za mną Ten, który mocniejszy jest
niż ja, do którego nóg przypadłszy, nie jestem godzien rozwiązać
rzemyka obuwia Jego. Jam was chrzcił wodą, ale On was będzie
chrzcił Duchem Świętym.
EWANGELIA III. (Według Ś. Łukasza.)
Był za dni Heroda Króla Judzkiego, Kapłan niektóry imieniem
Zacharyasz z przemiany Abiasza, a żona jego była z córek
Aaronowych, a imię jéj Elżbieta. A byli oboje sprawiedliwemi
przed Bogiem, chodząc we wszystkich przykazaniach i
usprawiedliwieniach Pańskich bez naganienia, a nie mieli syna,
przeto, iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłemi w
swych leciech. Stało się tedy, gdy odprawował urząd Kapłański
w porządku przemiany swojéj przed Bogiem, według zwyczaju
urzędu Kapłańskiego, przypadł nań los, że miał kadzić,
wszedłszy do Kościoła Pańskiego, a wszystka wielkość ludu była
zewnątrz, modląc się czasu kadzenia, i ukazał mu się Aniół
Pański, stojąc po prawicy Ołtarza kadzenia, i zatrwożył się
Zacharyasz ujrzawszy, i przypadła nań bojaźń: I rzekł do niego Anioł: „Nie bój się Zacharyaszu, boć jest wysłuchana prośba
Twoja, a żona Twoja Elżbieta urodzi Tobie syna i nazowiesz imię
jego Jan, a ty będziesz miał wesele i radość, i wiele innych będą
się radować z narodzenia jego. Albowiem będzie wielkim przed
Panem, wina i napoju pijanego pić nie będzie, i będzie napełnion
Duchem Świętym jeszcze w żywocie Matki swéj, a nawróci wielu
synów Izraelskich ku Panu Bogu ich. A on wprzód pójdzie przed
nim w duchu i mocy Eliaszowéj, aby obrócił serce ojców ku
synom, a niedowiarki ku roztropności sprawiedliwych, iżby
zgotował Panu lud doskonały.“
EWANGELIA IV. (Według Ś. Jana.)
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było
Słowo. To było na początku u Boga. Wszystko się przez nie stało,
a bez niego nic się nie stało, co się stało. W nim był żywot, a
żywot był światłością ludzką, a światłość w ciemnościach świeci,
a ciemności jéj nie ogarnęły. Był człowiek posłany od Boga,
któremu imię było Jan, ten przyszedł na świadectwo o światłości,
aby wszyscy przezeń wierzyli. Nie był ci on światłością, ale żeby
dał świadectwo o światłości.
Była prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka
przychodzącego na ten świat. Na świecie był, świat przezeń
stworzony jest, a świat Go nie poznał. Do swéj własności
przyszedł, a swoi Go nie przyjęli, lecz którzykolwiek Go przyjęli,
dał im moc stać się Synami Bożymi; tym którzy wierzą w Imię
Jego: którzy nie ze krwi, ani z woli ciała, ani z woli męża, ale z
Boga się narodzili. A słowo ciałem się stało i mieszkało między
nami, widzieliśmy chwałę jego, chwałę jako jednorodzonego od
Ojca, pełnego łaski i prawdy.