Różaniec Święty

 

 

Każdy dobry i pobożny katolik modli się do Matki Najświętszej i całém sercem kocha Tę Królowę Nieba i Ziemi. 

Bo i jakże nie kochać tej Pani możnej?

Gdyby nie Ona, cały świat jęczałby w niewoli grzechu i był potępiony. 

Święci wyraźnie wyznają, że Matce Najświętszej zawdzięczają swe cnoty, uświęcenie i zbawienie. 

– Kto nie kocha Pana Jezusa – mówi Św. Paweł – niech będzie przeklęty, możnaby dodać: 

– niech będzie przeklęty i ten, kto nie kocha Matki Najśw.

O jakże bym chciał – aby wszyscy w potrzebach swej duszy udawali się do Matki Boskiej i do Niej się codziennie modlili.

Jak szatan wciąż szuka kogo by z nas pożarł i wziął do piekła – tak Matka Najśw. szuka – kogoby zbawiła i wprowadziła do nieba.

Któż bardziej po Panu Jezusie ma większą opiekę nad naszem zbawieniem, od Matki Najświętszej? 

Św. Bernard powiada, a za nim wszyscy pobożni pisarze powtarzają, że Bóg łask swych udziela ludziom tylko przez Maryę. 

Stąd wniosek – że jeżeli chcemy mieć łaskę Bożą, nawet musimy się modlić o nią do Matki Boskiej.

Święci i pobożni pisarze jednogodnie twierdzą, że nikt nie będzie zbawiony bez pośrednictwa Maryi, a kto się zbawi, to tylko dlatego, że go wspierała Matka Boska.

– Choćbyśmy już byli skazani za grzechy swoje do piekła, uczy Św. Bonawentura, nie rozpaczajmy; udajmy się do Matki Boskiej; 

Ona nas schroni pod swoją opieką i niezawodnie zbawi.

Więc się uciekajmy w każdej potrzebie do Matki Najświętszej.

Ona tak dobra! Chce nam więcej wyświadczyć, niż my żądamy.

Żali się nawet na tych, którzy się nie uciekają o pomoc do Niej dla siebie. 

– Przeciwko Tobie, o Pani! grzeszą ci, którzy Cię nie proszą. 

wyznaje Św. Bernard. 

Każdą naszą modlitwę przyjmie Najświętsza Panna, a najprędzej Różaniec.

Do Różańca przeto niech się każdy garnie.

Chcąc zachęcić do Różańca i nauczyć go odmawiać, wydaję niniejszą książeczkę.

W niej podam historyę Różańca znaczenie jego, pożytki jakie nam przynosi, cuda zdziałane za 

pomocą Różańca oraz sposób, w jaki go należy odmawiać.

 

 

Historia Różańca Świętego

 

W wieku XIII straszne było zepsucie na świecie. Zdawało się, że ludzie zupełnie zapomnieli o Bogu i że żyć przestaną według nauki Pana Jezusa. 

Na domiar złego heretycy, nazwani Albigensami od miasta Albi, starali się wszelkimi siłami zniszczyć Kościół św., a przynajmniej podkopać Jego powagę.

Ale, Bóg czuwał nad swoim Kościołem i nie dał Mu zaginąć.

Owszem, nawet się podniósł Kościół i jeszcze więcej rozszerzył.

W tym czasie żył święty Dominik, mąż ducha 

apostolskiego i prawdziwy sługa Boży.

 

Pan Bóg go użył, aby powstrzymać ludzką swawolę i zbić heretyckie błędy.

Gdy razu jednego ten Święty się modlił na intencyę Kościoła i gorąco prosił Boga o miłosierdzie dla grzeszników, ukazała Mu się Najświętsza Panna i poleciła, aby zaprowadził Nabożeństwo Różańcowe. 

 

– Przez Różaniec – oznajmiła Mu Matka Boska – wytępisz herezye, nawrócisz grzeszników i serca ludzkie napełnisz miłością Boga.

 

I tak się też stało.

Prawie odrazu według świadectwa ówczesnych ludzi, nawróciło się przeszło 100,000 heretyków i z milion grzeszników.

Taki miał wpływ cudowny Różaniec od początku istnienia swego.

Zachęcony tem św. Dominik, gdzie tylko mógł uczył Różańca i zalecał odmawiać.

Każdy katolik garnął się do tego nabożeństwa.

Z czasem wszędzie prawie znano i odmawiano Różaniec.

Chcąc ludzi skłonić, aby żarliwie, pobożnie i stale odmawiali Różaniec, Pan Bóg dodał mu blasku nowego. 

Mianowicie, Turcy, zawzięci nieprzyjaciele Chrześcijan, podbiwszy pod swoje panowanie Grecyę, chcieli całą Europę zawładnąć. 

Coby się to było stało z Kościołem świętym?!

– Straszne niebezpieczeństwo groziło wszystkim. 

Widząc to Pius V, Papież, wysłał wraz z sąsiednimi królami przeciw Turkom wojsko, ale bardzo nieliczne.

Czegóż by taka garstka mogła dokonać wobec niezliczonej massy wojska sułtańskiego, które już pół świata zdobyło.

Tylko Pan Bóg Wszechmocny i Najświętsza Panna, mogli ocalić Kościół św. i państwa europejskie od zupełnej zagłady.

To też Papież wezwał wszystkich do gorącej modlitwy.

Pełen nadziei, że Najświętsza Panna otoczy chrześcijańskie wojsko swoją przemożną Opieką i nieustającą pomocą, posłał dowódcy wojsk Różaniec św. z temi słowy: 

– Nie lękaj się licznego wojska pogan.

W Imię Boże, śmiało uderz na nich. Mocą Różańca świętego zwyciężysz. Zaręczam cię.

Ożywiony gorącą wiarą, oddawszy siebie i żołnierzy pod Opiekę Matki Najświętszej, zawiesiwszy Różaniec na sztandarze 

– wyruszył ów wódz na nieprzyjaciela. 

Spotkały się oba wojska pod Lepanto w Grecyi. Straszna to była chwila! Papież w Rzymie wraz z ludem odmawiał Różaniec w kościele. 

W czasie modlitw Różańcowych, Bóg cudownie objawił Ojcu świętemu, że chrześcijanie zwyciężyli i rozproszyli niezliczone zastępy pogańskie.

Wiadomość tę Papież zaraz ogłosił wszystkiemu ludowi, jako oczywisty dowód, co może Różaniec Św. i jak Bóg go wysłuchuje.

Chcąc pamiątkę tego zwycięstwa uwiecznić, a jednocześnie zaznaczyć skuteczność Różańca św., Papież ustanowił Święto Matki Boskiej Różańcowej w pierwszą Niedzielę Października. 

Zmarły Ojciec św. Leon XIII polecił ten dzień jeszcze uroczyściej obchodzić, aby podnieść nabożeństwo Różańcowe i wszystkich do niego zachęcić.

W rzeczy samej – skutkiem tego prawie każdy pobożny katolik codziennie odmawia Różaniec.

 

Co to jest Różaniec?

1. Różaniec jest to nabożeństwo na cześć Pana Jezusa i Matki Najświętszej.

Składa się on z rozmyślania piętnastu Tajemnic z życia Pana Jezusa, Matki Najświętszej, oraz z piętnastu „Ojcze nasz” i stu pięćdziesięciu „Zdrowaś Marya”.

 

 

Jak się odmawia Różaniec

 

2. Naprzód trzeba w myśli przypomnieć jedną z Tajemnic, i zastanowić się nad nią przez chwilę.

Następnie odmówić Ojcze nasz i dziesięć Zdrowaś Marya.

Po każdym dziesiątku dodaje się Chwała Ojcu it.d.,

a jeżeli ofiaruje się Różaniec za zmarłych, to zamiast Chwała Ojcu, mówi się: Wieczny odpoczynek racz im dać Panie i t. d.

 

3. Rozmyślanie Tajemnic jest niezbędnem, należy Bowiem do całości tego Nabożeństwa.

Rezmyślanie połączone z odmówieniem Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego, stanowi Różaniec.

 

4. Tak odmawiany Różaniec, przewyższa i przenosi inne modlitwy.

W krótkich rozmyślaniach przypomina Żywot Pana Jezusa i Matki Boskiej, pobudza do miłości Boga i bliźniego, skłania do żalu za grzechy, do zachowywania Przykazań Boskich i Kościelnych, i w ten sposób prowadzi do świętości i zbawienia. 

Za Różaniec tedy otrzymamy Niebo!

Rozważ to czytelniku…

 

Koronka Różańcowa.

Zwykle się odmawia Różaniec na koronce Składa się ona z piętnastu gałeczek większych i stu pięćdziesięciu mniejszych. 

Na większych mówi się Modlitwa Pańska, a na mniejszych Pozdrowienie Anielskie.

Najczęściej używa się koronka złożona z pięciu gałek większych i pięćdziesięciu mniejszych, tak zwana jedna cząstka (trzecia) Różańca świętego.

 

Koronkę taką należy poświęcić i postarać się, aby kapłan, który ma władzę, nałożył na nią odpusty.

 

 

Pożytki z Różańca

 

W obecnych czasach najbardziej rozszerzonem Nabożeństwem w Kościele jest Różaniec św.

Już go to samo zaleca i mocno wskazuje jego znaczenie.

Wiele, bardzo wiele Różaniec przynosi korzyści dla duszy. 

Niezmiernie ułatwia nawrócenie i zbawienie. I nic w tem dziwnego.

Wszak w tym celu objawiła go Najświętsza Panna. 

Przypominając nam żywot Pana Jezusa i Matki Najświętszej, stawia przed oczy najpiękniejszy wzór do naśladowania, a Modlitwą Pańską i Pozdrowieniem Anielskiem prosimy Boga, abyśmy mogli ten wzór naśladować. 

– Po Mszy św. i po pacierzach kapłańskich, nie masz dla Mnie i Syna mojego przyjemniejszej i wdzięczniejszej modlitwy, jak Różaniec święty odmawiamy pobożnie – oświadczyła 

Najświętsza Panna błogosławionemu Alanowi.

Innemu świętemu sam Pan Jezus powiedział:

– o cokolwiek prosić będziesz przez Różaniec, otrzymasz.

Błogosławionemu Alanowi, którego wyżej wspomniałem, przyrzekła Najświętsza Panna, że

„ci, co odmawiają Różaniec, nie zejdą z tego świata bez Sakramentów”.

Marya Sonchez otrzymała taką obietnicę: „

trwaj córko w Różańcu moim, a ja ci pomogę w potrzebach twoich”.

To też najuczeńsi i najdostojniejsi ludzie odznaczali się zamiłowaniem tej Modlitwy.

 

Papieże Innocenty V i XI, Grzegorz XIII, Pius IX, usilnie zalecali i sami odmawiali Różaniec. 

Najbardziej zaś Leon XIII szerzył, i szerzyć kazał wszystkim nabożeństwo Różańcowe.

Cesarze: Karol V, Fryderyk II-gi i III-ci; królowie: 

Kazimierz wielki, Jan Sobieski, Henryk II, Karol IX, Ludwik XIV, też odmawiali Różaniec.

 

Dziś, dzięki Bogu, nie można narzekać. 

Wiele osób zapisało się do Różańca i odmawiają go. Mało tylko takich, którzy go rozumieją i odmawiając, rozmyślają nad Tajemnicami, z których się on składa.

 

 

Podział Różańca.

Różaniec dzieli się na trzy części.

Każda część składa się z pięciu Tajemnic, z pięciu Ojcze nasz i pięćdziesięciu Zdrowaś Marya.

Pierwsza część nazywa się Radosną.

 

Odmawia się w poniedziałki i czwartki.

Druga część nazywa się Bolesną.

Odmawia się we wtorki i piątki.

Wreszcie trzecia część nazwana Chalebną, odmawia się w środy, soboty i niedziele.

Można też odmawiać codziennie pierwszą część Radosną, 

od I-ej Niedzieli Adwentu, aż do Oczyszczenia Najśw. Maryi 

Panny, Drugą Bolesną: przez Post Wielki. Trzecią Chwalebną, od 

Wielkiejnocy, do Zielonych Świątek.

Pierwsza część dlatego nazywa się Radosną, że w rozmyślaniach przypomina nam pięć radosnych tajemnic: 

Wcielenie Syna Bożego, Nawiedzenie świętej Elżbiety, Narodzenie, Ofiarowanie Pana Jezusa w kościele i znalezienie w świątyni Jerozolimskiej.

Druga Bolesną się zowie, bo w rozmyślaniu rozważamy 

pięć bolesnych tajemnic Syna Bożego, nad któremi również 

bolała i Matka Najświętsza, a mianowicie:

Modlitwę w Ogrójcu, Biczowanie, Cierniem Koronowanie, Dźwiganie Krzyża i Ukrzyżowanie.

Wreszcie trzecia nazywa się Chwalebną, bo w 

rozmyślaniu rozbieramy chwałę Pana Jezusa i Matki Boskiej, jako to:

 

Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie, Zesłanie Ducha św., Wniebowzięcie Najświętszej Panny i Ukoronowanie.

 

 

Odmawiajmy Różaniec

 

Widząc, jak miłem Bogu i Matce Najświętszej – a nam pożytecznem nabożeństwem jest Różaniec święty, starajmy się, choć jedną cząstkę codziennie odmówić. Koniecznie. 

Kto chce – a każdy chcieć powinien, ten znajdzie czas na to.

Wszak nie wiele na to potrzeba czasu.

 

Dziesięć minut wystarczy.

Dziesięć minut czasu codziennie, a za tę modlitwę wieczność szczęśliwą zdobędziemy!

Można, i chodząc, odmówić. 

Najlepiej jednak klęczący.

Miejmy zawsze Koronkę Różańcową przy sobie. 

Na spacerze, idąc z domu, albo do domu, można tak mieć w ręku Różaniec, że nikt go nie zobaczy i odmówić.

Niema się zresztą czego wstydzić publicznie odmawiać.

Niech się ci raczej wstydzą, co go nie odmawiają.

Pozazdroszczą nam tej modlitwy na tamtym świecie…

Cuda doznane za pomocą Różańca świętego.

Aby pobudzić do większej ufności w nabożeństwo Różańcowe, przytoczę niektóre cuda za jego pomocą zdziałane. 

Mówię niektóre, bo któż by je wszystkie wyliczyć zdołał?

 

1. Bezbożna sekta Albigensów w XIII wieku postanowiła zniszczyć św. Kościół Katolicki i w tym celu rozsiewała swoje fałszywe nauki.

 

Rozzuchwalona swoją liczbą, wzięła się nawet do oręża i czyniła straszne spustoszenia we Francyi. 

Znalazł się jednak dzielny obrońca Kościoła, Szymon Monfort. Zebrawszy szczupłą garstkę 1,600 ludzi, stawił on mężny opór Albigensom. 

Lecz oblężony przez stutysięczną armię nieprzyjacielską, widząc, że niema prawie ratunku, wzywa pomocy Różańca świętego. 

I oto – gdy wojsko oblężone nabożnie Różaniec odmówiło, Monfort, nowem męstwem zagrzany, uderza na sekciarzy, kładzie trupem samego króla Aragońskiego i ze swą nieliczną 

drużyną odnosi zupełne zwycięstwo nad stutysięczną armią dnia 3-ego września 1213 roku.

 

 

2. W roku 1683 Turcy oblegli Wiedeń i roznieśli postrach po całej Europie. Przeciwko nim wyruszył Król Polski, Jan Sobieski. – Poleciwszy się opiece Najświętszej Pannie Różańcowej, zwyciężył 200,000-ną armię turecką, mając wojska zaledwie 7,500.

 

Na znak zwycięstwa odniesionego za przyczyną Matki Najśw., zawiesił chorągiew pogańską w kościele św. Piotra w Rzymie.

Inne zwycięstwa: pod Belgradem, Strzygoniem, 

Temeswarem, sami wodzowie przyznali Matce Boskiej Różańcowej.

 

3. W roku 1578 morowe powietrze wyludniło Lombardyę. 

Nieszczęśliwy lud uczynił ślub, że wybuduje kaplicę na cześć Matki Bożej Różańcowej.

Tegoż samego dnia zaraza ustała. –

Papież Grzegorz XIII na pamiątkę tego cudu udzielił odpustu zupełnego i naznaczył go na

3-cią Niedzielę kwietnia.

Dotychczas w Lombardyi uroczyście ten odpust obchodzą.

 

4. Na jedno z miast włoskich spadła nieprzeliczona szarańcza.

 

Niszczyła pola lasy i wszystko po drodze. Mieszkańcy przestraszeni tą klęską, w publicznej procesyi wezwali pomocy Matki Boskiej Różańcowej.

Szarańcza natychmiast uschła i zginęła.

 

5. Królowa francuska Blanka, przez lat 12-cie nie miała potomstwa.

 

Za radą świętego Dominika zaczęła na tę intencyę odmawiać Różaniec.

Wkrótce powiła syna, św. Ludwika.

Takąż łaskę uprosiła sobie Anna królowa Francyi. Długo bezdzietna, miała potem syna Ludwika XIV.

 

6. Święty Franciszek Ksawery, Apostoł Indyi, Różańcem uwalniał chorych od wszelkich cierpień, a nawet umarłych wskrzeszał.

 

Sam copień odmawiał Różaniec, choć byłniezmiernie zapracowany. Sen zamykał mu oczy – a Święty zwyciężał siebie i odmawiał Różaniec.

 

 

7. Iłuz bezbożników i niedowiarków św. Dominik sam nawrócił przez Różaniec.

 

Teraz również nawrócenia wielu grzeszników temu najmilszemu Maryi nabożeństwu przypisać należy.

 

8. Pewna pobożna pani miała bezbożnego męża.

 

Żadne prośby i namowy nie pomagały. Nie chciał się poprawić. 

Poradzono jej, by przez 14 dni odmawiała Różaniec na intencyę swego męża.

Z wielką gorliwością i pobożnością wzięła się do tej modlitwy.

Bóg już pierwszej nocy temu bezbożnikowi 

przedstawił we śnie kary piekielne, które go czekają za życie, jakie prowadził.

Przerażony niemi poprawił się, poszedł do spowiedzi, zapisał się do bractwa Różańcowego i życie świątobliwe prowadził.

 

9. Pewien niedowiarek, słysząc, jak św. Dominik rozpowszechniał Różaniec, szydził i wyśmiewał się z tegoż.

 

Pan Bóg dopuścił, że za te bluźnierstwa opętał go szatan i do takiej wściekłości przywodził, że łamał, tłukł wszystko i wreszcie własne ciało i odzienie na sobie szarpał.

Litując się nad nim, św. Dominik kazał mu uklęknąć i zmówił nad nim Różaniec. 

Natychmiast zły duch go opuścił. Potem temi usty, któremi wyszydzał Różaniec, odtąd go ze czcią odmawiał.

 

 

Sposób odmawiania Różańca o Najświętszej Maryi Pannie

 

Uczyniwszy intencyę, na jaką chcesz zmówić Różaniec, przeżegnaj się:

 

W Imię Ojca i Syna i Ducha św. Amen.

ANTYFONA.

Witaj Królowo, Matko miłosierdzia, Życie słodkości, i nadziejo nasza, witaj.

Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy.

Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym padole płaczu.

Tedy więc Orędowniczko nasza! one Twoje miłosierne oczy ku nam zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tem wygnaniu nam okaż.

O łaskawa! o litościwa! o słodka Panno Maryo!

V. Boże, ku wspomożeniu memu wejrzyj.

R. Panie, ku ratunkowi memu pospiesz.

V. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi św.

R. Jak była na początku, teraz i zawsze i t. d.

Uwaga. Powyższą Antyfonę można opuścić. –

 

Natomiast należy Różaniec zacząć albo od rozmyślania tajemnicy albo też od Wierzę w Boga, po którem dodać należy 3 Zdrowaś Marya 

dla uproszenia sobie trzech cnót Boskich: Wiary, Nadziei i Miłości. Poczém następuje rozmyślanie tajemnicy i t. d.