Czytanie z Dziejów Apostolskich

Dz 8:26-40

Bez pomocy diakona Filipa Etiopczyk nigdy by nie rozumiał proroctw Izajasza.

Po wytłumaczenie Pisma św. zawsze trzeba udawać się do Kościoła, który otrzymał posłannictwo nauczania.

W one dni: Anioł Pański rzekł do Filipa mówiąc: «Wstań, a idź ku południowi na drogę wiodącą z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta». I powstawszy poszedł.

A oto Etiopczyk, rzezaniec, dostojnik królowej etiopskiej, Kandaki, który był jej podskarbim, przyjechał był do Jerozolimy, aby pokłonić się (Bogu). I wracał siedząc na wozie swoim i czytając Izajasza proroka.

I rzekł Duch do Filipa: «Przystąp i przyłącz się do tego wozu».

A Filip przybiegłszy usłyszał go czytającego Izajasza proroka i rzekł: «Czy sądzisz, że rozumiesz, co czytasz?»

On zaś odpowiedział: «Jakże mogę, jeśli nikt nie wyjaśni?» I prosił Filipa, aby wszedł na wóz i siadł przy nim.

A tekst Pisma, które czytał, był ten: Jako owca na zabicie był prowadzony i jako cichy baranek przed strzygącym go, tak on nie otworzył ust swoich. W uniżeniu jego wyrok mu zniesiono. Ród jego któż wypowiedzieć zdoła. Bo zgładzony będzie z ziemi żywot jego.

A rzezaniec odpowiadając Filipowi rzekł: «Proszę cię, o kim to Prorok mówi? O sobie czy o kim innym?» A Filip otworzywszy usta swoje i zaczynając od tego Pisma opowiedział mu dobrą nowinę o Jezusie

. A gdy jechali drogą, przybyli nad wodę. I rzekł rzezaniec: «Oto woda! Cóż przeszkadza, abym był ochrzczony?» I rzekł Filip: «Jeśli wierzysz z całego serca, wolno ci».

A odpowiadając rzekł: «Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym». I kazał zatrzymać wóz, i wstąpili obydwaj, Filip i rzezaniec, do wody, i ochrzcił go.

A gdy wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i nie widział go więcej rzezaniec, ale jechał uradowany drogą swoją. A Filip znalazł się w Azocie i obchodząc wszystkie miasta (aż przyszedł do Cezarei) głosił imię Pana Jezusa Chrystusa.

Ewangelia

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.

J 20:11-18

Onego czasu: Maria stała u grobu zewnątrz i płakała. płacząc nachyliła się, i zajrzała do grobu.

I spostrzegła dwóch Aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego u nóg, gdzie było złożone ciało Jezusowe.

Mówią jej oni: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Rzecze im: «Wzięto Pana mego, a nie wiem, gdzie Go położono».

To powiedziawszy. obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że był to Jezus.

Rzecze jej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» A ona mniemając, że był to ogrodnik, rzecze mu: «Panie, jeśliś ty Go zabrał, powiedz mi, gdzieś Go złożył, a ja Go wezmę». Rzecze jej Jezus: «Mario».

Ona zaś obróciwszy się rzecze Mu: «Rabboni (co znaczy: Mistrzu)».

Rzecze jej Jezus: «Nie dotykaj mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca mego, ale idź do braci moich i powiedz im: wstępuję do Ojca mego, i Ojca waszego, Boga mego i Boga waszego».

Przyszła więc Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».