Bóg gotów jest zawsze nas wysłuchać

Św. Bernardyn ze Sieny (1) powiada, że modlitwa jest wierną
ambasadorką, dobrze znaną Królowi niebios; zwykła ona wchodzić aż do Jego
prywatnego pokoju i swą natarczywością skłania miłosierne serce Króla, żeby
udzielił wszelkiego wsparcia nam nieszczęsnym, którzy jęczymy wśród tylu
walk i niedostatków na tym padole płaczu.

Także Izajasz nas zapewnia, że kiedy
Pan usłyszy nasze modlitwy, zaraz się wzrusza litością ku nam i nie dozwala
nam wiele płakać, lecz w tej samej chwili nam odpowiada i udziela, o co
prosimy: Płacząc nie będziesz płakał, miłujący zmiłuje się nad tobą: na głos
wołania twego skoro usłyszy odpowie tobie (Iz. 30, 19).

A na innym miejscu
mówi Bóg przez usta Jeremiasza i skarżąc się na nas, powiada: Izali puszczą
stałem się Izraelowi, albo ziemią zamierzchłą? Czemuż tedy mówił lud Mój:
odeszliśmy, nie przyjdziem więcej do Ciebie? (2, 31).

Czemu, pyta Pan,
mówicie, że nie chcecie się więcej uciekać do Mnie? Może miłosierdzie Me jest
dla was krainą nieurodzajną, która nie może wam dać żadnego owocu łask?

A
może to ziemia leniwa, która wydaje owoce spóźnione? Chce nam przez to nasz
ukochany Pan dać do zrozumienia, że zawsze i to bez zwłoki wysłuchuje nasze
modlitwy; chce także tym samym zganić tych, co zaniedbują modlitwę z braku
ufności, że zostaną wysłuchani.

Byłoby to już wielką łaską, gdyby nam Bóg pozwolił przedkładać swe
prośby tylko raz na miesiąc. Królowie ziemscy udzielają posłuchania kilka razy
w roku, a Bóg zawsze przyjmuje na posłuchanie. Św. Jan Chryzostom (2) pisze,
że każdej chwili jest gotów wysłuchać naszych modlitw i nie było wypadku,
żeby nie wysłuchał proszącego, gdy tenże modlił się z należytym
usposobieniem.

A gdzieindziej mówi, że Bóg wysłuchuje próśb naszych na
modlitwie, zanim je jeszcze zdołamy przedstawić. Zresztą Bóg sam to obiecał.
Jeszcze oni mówić będą, a Ja wysłucham (Iz. 65, 24). Pan, mówi Dawid, stoi 32
blisko modlącego się, aby wyprzedzić jego życzenia, wysłuchać i zbawić: Blisko
jest Pan wszystkim wzywającym Go, wszystkim wzywającym Go w prawdzie (tj.
jak należy).

Spełni wolę bojących się Go i prośbę ich usłyszy i zbawi ich (Ps.
144, 19). Tym właśnie chlubił się Mojżesz, mówiąc: Nie ma innego narodu tak
wielkiego, któryby miał bogów tak przybliżających się do niego, jak Bóg nasz
obecny jest wszystkim prośbom naszym (Powt. 4, 7). Bogowie pogańscy głusi
byli na wołania modlącego się do nich, bo byli nędznymi stworzeniami i nie
mieli żadnej mocy.

Ale Bóg nasz jest wszechmocny, i nie jest głuchy na nasze
prośby, lecz znajduje się blisko modlącego się i gotów jest udzielić wszystkich
łask, o jakie Go prosi. W którykolwiek dzień bym Cię wzywał, oto poznałem, żeś
Bogiem moim (Ps. 55, 10) – woła Psalmista. Panie, mówił niejako, po tym
poznałem, żeś Bogiem moim, pełnym dobroci i miłosierdzia, żem widział, iż
ilekroć się do Ciebie udałem, zaraz mię wspomogłeś.

ŚW. ALFONS MARIA LIGUORI

Doktor Kościoła, Założyciel Zgromadzenia Redemptorystów