Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa
O Jezu Najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, wejrzyj na nas, korzących się u stóp ołtarza Twego.
Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy; oto dzisiaj każdy z nas oddaje się dobrowolnie Najświętszemu Sercu Twemu, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Tobą.
Wielu nie zna Ciebie wcale; wielu odwróciło się od Ciebie, wzgardziwszy przykazaniami Twemi.
Zlituj się nad jednymi i drugimi, o Jezu Najłaskawszy, i pociągnij wszystkich do Świętego Serca Swego.
Królem bądź nam, o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili. Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu.
Króluj tym, których albo błędne mniemania uwiodły, albo niezgoda rozdziela; przywiedź ich do przystani prawdy i jedności wiary, aby rychło nastała jedna owczarnia i jeden pasterz.
Króluj tym wszystkim, którzy dotąd pogrążeni są w ciemnościach bałwochwalstwa albo islamizmu, i nie wzbraniaj się przywieść ich do światłości i Królestwa Twego.
Wejrzyj wreszcie miłosiernym okiem na synów tego narodu, który niegdyś był narodem wybranym; niech Krew, którą niegdyś na siebie przywołali, spłynie i na nich jako obmycie odkupienia i życia.
Użycz, Panie, Kościołowi Twemu bezpiecznej wolności; udziel wszystkim narodom spokoju i ładu; spraw, aby od krańca do krańca ziemi rozbrzmiewał jeden głos:
Niech będzie chwała Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie; Jemu cześć i chwała na wieki. Amen.
Akt po łacinie:
ACTUS DEDICATIONIS HUMANI GENERIS
SACRATISSIMO CORDI IESU
Iesu dulcissime, Redemptor humani generis, respice nos ad altare tuum humillime provolutos.
Tui sumus, tui esse volumus; quo autem Tibi coniuncti firmius esse possimus, en hodie Sacratissimo Cordi tuo se quisque nostrum sponte dedicat.
Te quidem multi novere numquam; Te, spretis mandatis Tuis, multi repudiarunt. Miserere utrorumque, benignissime Iesu, atque ad sanctum Cor tuum rape universos.
Rex esto, Domine, nec fidelium tantum qui nullo tempore discessere a Te, sed etiam prodigorum filiorum qui Te reliquerunt: fac hos, ut domum paternam cito repetant, ne miseria et fame pereant.
Rex esto eorum, quos aut opinionum error deceptos habet, aut discordia separatos. Eosque ad portum veritatis atque ad unitatem fidei revoca, ut brevi fiat unum ovile et unus pastor.
Rex esto eorum omnium, qui in tenebris idololatriae aut islamismi adhuc versantur, eosque in lumen regnumque tuum vindicare ne renuas.
Respice denique misericordiae oculis illius gentis filios, quae tamdiu populus electus fuit; et Sanguis, qui olim super eos invocatus est, nunc in illos quoque redemptionis vitaeque lavacrum descendat.
Largire, Domine, Ecclesiae tuae securam cum incolumitate libertatem; largire cunctis gentibus tranquillitatem ordinis; perfice, ut ab utroque terrae vertice una resonet vox:
Sit laus divino Cordi, per quod nobis parta salus; ipsi gloria et honor in saecula. Amen.
Oryginalny tekst aktu zamieszczonego przez papieża Leona XIII w encyklice „Annum Sacrum” z 25 maja 1899 roku. Został on opublikowany jako „Actus dedicationis humani generis Sacratissimo Cordi Iesu” i odczytany podczas poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu 11 czerwca 1899 r. (poniżej oryginalny tekst po łacinie).